و فخر رازى در تفسيرش جلد هفتم صفحهء 391 تصريح كرده كه :
پيامبر صلى الله عليه و آله صلوات بر خود و آلش را در خاتمه تشهّد قرار داده .
نيشابورى در تفسيرش در ذيل آيه :
[ قُلْ لا أَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْراً إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبى ]
« 1 » آورده :
تمام كردن تشهّد به صلوات بر آل پيامبر عليهم السلام بعد از صلوات بر پيامبر صلى الله عليه و آله در تمام نمازها شرف آل رسول عليهم السلام است .
محب الدين طبرى در « ذخاير » صفحهء 19 همين معنى را از جابر نقل مىكند و مىگويد جابر فرموده :
صلوات بر پيامبر صلى الله عليه و آله بدون آل قبول نيست .
ناقلان ديگر عبارتند از :
قاضى عياض در كتاب « شفا » و « شرح شفا » ى قاضى خفاجى جلد 3 صفحهء 500 - 505 و تقى الدين اسبكى در « شفاء السقام » صفحهء 181 - 187 و حافظ هيثمى در « مجمع الزوائد » جلد 10 صفحهء 163 و طبرانى در « اوسط » و بيهقى و ابن عساكر همين معنا را از امام على عليه السلام نقل كردهاند و نيز شبلنجى در « نورالابصار » صفحهء 112 و صاحب كتاب « الاسعاف » در حاشيه « نورالابصار » صفحهء 107 نقل كردهاند كه :
صلوات بدون آل مردود و باطل و در پيشگاه حق غيرقابل قبول است .
در « شبهاى پيشاور » آمده :
بخارى در جلد سوم صحيح و مسلم در جلد اول و شيخ سليمان بلخى در « ينابيع المودة » و ابن حجر متعصب در « صواعق » از كعب بن عجزه نقل مىكنند :
هامش
( 1 ) - شورى ( 42 ) : 23 .