تخطي إلى المحتوى الرئيسي

عرفان اسلامى ( شرح مصباح الشريعة ومفتاح الحقيقة المنسوب للإمام الصادق ع) (فارسى) — صفحة 345

مساهمون:

ص٣٤٥
از قرآن كريم را تحت عنوان حمد و سوره قرائت نماييد ، بر شماست كه هنگام قرائت حمد و سوره داراى موضعى خالى از كشش‌هاى مادى و بدنى فارغ و قلبى خاشع باشيد و ترتيل در قرائت و انديشه در آيات سورهء مباركه حمد و هر سوره‌اى كه بعد از حمد مىخوانيد نصب العين خود قرار دهيد و لحظه‌اى از لحظات ، غافل از واقعيت‌هاى قرآن در نماز نباشيد كه غافل محروم از رحمت و مطرود از درگاه است . در اين زمينه لازم است به توضيح سورهء مباركهء حمد اشاره رود ، تا نمازگزاران عزيز به دورنماى حقايقى از اين سوره واقف شوند و توجه داشته باشند كه در مقابل چه كسى ايستاده و براى چه ايستاده و چه مىخوانند و چه مىخواهند .

سورهء حمد ، مركز بركات الهى

مكلف چون آراسته به قيام شد ، بايد بداند كه قيام او اشاره به عالم عقل است ، و قرائت او اشاره به عالم نفس كليهء الهيه كه تنزل اول عقل است . و چون مرتبهء نفس كليهء الهيه كه تعبير از آن به عالم ارواح مىشود مرتبهء دوم عقل است ، از اين جهت سورهء حمدى كه اشاره به آن است به سبع المثانى مسمى شده و چون همهء خيرات در آن مندرج و همهء بركات در تحت آن مندرج است مسمى به كليهء الهيه شد . پس حمدى كه اشاره به اوست نيز جامع جوامع خير و حكمت است . چنانچه فضل بن شاذان از حضرت على بن موسى الرضا عليهما السلام روايت نموده كه آن جناب در علت وجود سورهء مباركهء حمد در نماز فرموده‌اند : اين‌كه در نماز ابتداى به سوره حمد شده و ساير سوره‌ها را اين مزيت نيست ، به خاطر اين است كه جوامع خير و حكمت در اين سوره جمع است و در ساير سوره‌ها نيست « 1 » .
هامش
( 1 ) - وسائل الشيعة : 6 / 38 ، باب 1 ، حديث 7282 .