قرآن ، سفره احسان خدا
عبداللّه مسعود از نبى اكرم صلى الله عليه و آله نقل مىكند كه :
قرآن مجيد سفرهء احسان خداست كه جميع بندگان را به آن دعوت نموده ، پس از خوان نعمت او بهرهمند شويد و هر چند توانيد فايدهء آن را فرا گيريد ، چه آن ريسمانى است محكم كه هر كه دست در آن زند ، هرگز از رحمت واسعهء او محروم نشود و نورى است روشن كه گمراهان را به سر منزل مقصود رساند و شفايى است به غايت سودمند كه دردمندان و مستمندان جاهل از دارالشفاى معرفت آن عارف مىشوند و كانى است كه هر كس تابع آن مىشود به مرتبهء ارجمند مىرسد ، پس تلاوت آن نماييد تا حضرتش به هر حرفى از آن ده حسنه در ديوان حسنات شما بنويسد ، نمىگويم كه « الم » ده حسنه دارد ، بلكه الف را ده حسنه و لام را ده حسنه و ميم را نيز ده حسنه است « 1 » .
آرى ، اين است قرآن و اين است شرايط قرائت قرآن و اين است بزرگى و عظمت قارى قرآن !
انسان در ارتباط به قرآن داراى قلب سليم ، اخلاق حسنه و عمل صالح مىشود و از خزى دنيا و عذاب آخرت رهايى مىيابد .
انسان در ارتباط به قرآن ، انسانى شايسته ، فردى با فضيلت ، موجودى نورانى و حقيقت محض مىشود .
اكنون كه در شرح اين حديث ، به عظمت قرآن و قارى آن آگاه شديد و به شرايط قرائت واقف گشتيد ، لازم است بدانيد كه بايد در نماز خود به نحو واجب قسمتى
هامش
( 1 ) - مستدرك الوسائل : 4 / 258 ، حديث 4638 ، باب 10 .