بگذارشان تا بخورند و [ با لذايذ مادى و زودگذر ] كامرانى كنند ، و آرزوها ، سرگرمشان نمايد ؛ سپس [ حقّانيّت اسلام و فرجام شوم خود را ] خواهند فهميد .
اينان را به خورد و خواب طبيعى و لذات حيوانى واگذار تا آمال و اوهام دنيايى آنان را غافل كند پس زود است كه نتيجهء كامرايى بيهوده و بىثمر خويش را بيابند .
چهارم : از ممر عجب و خودبينى در مىآيد و آن راه را به خوف از عاقبت مسدود بايد ساخت و تقويت از آيات :
[ يَوْمَ يَأْتِ لا تَكَلَّمُ نَفْسٌ إِلَّا بِإِذْنِهِ فَمِنْهُمْ شَقِيٌّ وَ سَعِيدٌ * فَأَمَّا الَّذِينَ شَقُوا فَفِي النَّارِ لَهُمْ فِيها زَفِيرٌ وَ شَهِيقٌ * خالِدِينَ فِيها ما دامَتِ السَّماواتُ وَ الْأَرْضُ إِلَّا ما شاءَ رَبُّكَ إِنَّ رَبَّكَ فَعَّالٌ لِما يُرِيدُ * وَ أَمَّا الَّذِينَ سُعِدُوا فَفِي الْجَنَّةِ خالِدِينَ فِيها ما دامَتِ السَّماواتُ وَ الْأَرْضُ إِلَّا ما شاءَ رَبُّكَ عَطاءً غَيْرَ مَجْذُوذٍ ]
« 1 » .
روزى كه چون فرا رسد ، هيچ كس جز به اجازه او سخن نمىگويد ؛ پس برخى تيرهبخت و برخى نيكبختاند . * اما تيرهبختان [ كه خود سبب تيرهبختى خود بودهاند ] در آتشاند ، براى آنان در آنجا نالههاى حسرتبار و عربده و فرياد است . * در آن تا آسمانها و زمين پابرجاست جاودانهاند ، مگر آنچه را كه مشيّت پروردگارت اقتضا كرده است ؛ بىترديد پروردگارت هر چه را اراده مىكند ، انجام مىدهد . * اما نيكبختان [ كه به توفيق و رحمت خدا سعادت يافتهاند ] تا آسمانها و زمين پابرجاست ، در بهشت جاودانهاند مگر آنچه را مشيّت پروردگارت اقتضا كرده ، [ بهشت ] عطايى قطع ناشدنى و بىپايان است .
هامش
( 1 ) - هود ( 11 ) : 105 - 108 .