نماز را بين خود و عبدم تقسيم كردهام : نصف از من و نصف از بندهء من است ، بندهام آنچه را از من مىخواهد بخواهد .
عبد وقتى مىگويد :
[ بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ ]
.
حق مىفرمايد : عبدم از من ياد آورد .
چون بگويد :
[ الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمِينَ ]
.
حضرت حق مىفرمايد : عبدم مرا ستايش كرد .
چون بگويد :
[ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ ]
.
حضرت حق بگويد : بندهام مرا ثنا گفت .
چون عبد بگويد :
[ مالِكِ يَوْمِ الدِّينِ ]
.
حق بفرمايد : بندهام از من تمجيد كرد .
چون بگويد :
[ إِيَّاكَ نَعْبُدُ وَ إِيَّاكَ نَسْتَعِينُ ]
.
حضرت حق بگويد : اينست بين من و بندهء من ، بخواهد هرچه از من مىخواهد .
وقتى عبد بگويد :
[ اهْدِنَا الصِّراطَ الْمُسْتَقِيمَ * صِراطَ الَّذِينَ أَنْعَمْتَ عَلَيْهِمْ غَيْرِ الْمَغْضُوبِ عَلَيْهِمْ * وَ لَا الضَّالِّينَ ]
« 1 » .
حق مىفرمايد : آنچه خواستى براى تو باشد و هر چه غير از اين مىخواهى از من بخواه « 2 » .
از اين روايت وجوب قرائت حمد به طور صريح استفاده مىشود و روشن است كه اگر كسى حمد را نخواند ، نماز نخوانده است .
و از آنجا كه نماز ، مناجات عبد با حضرت حق است و مناجات در حقيقت ذكر
هامش
( 1 ) - حمد ( 1 ) : 1 - 7 .
( 2 ) - بحار الأنوار : 16 / 349 ، باب 11 ؛ ارشاد القلوب : 2 / 412 .