يُنْفِقُونَ * أُولئِكَ هُمُ الْمُؤْمِنُونَ حَقًّا لَهُمْ دَرَجاتٌ عِنْدَ رَبِّهِمْ وَ مَغْفِرَةٌ وَ رِزْقٌ كَرِيمٌ ]
« 1 » .
مؤمنان ، فقط كسانى هستند كه چون ياد خدا شود ، دلهايشان ترسان مىشود ، وهنگامى كه آيات او بر آنان خوانده شود بر ايمانشان مىافزايد ، و بر پروردگارشان توكل مىكنند . * هم آنان كه نماز را برپا مىدارند و ازآنچه به آنان روزى دادهايم ، انفاق مىكنند . * مؤمنان واقعى و حقيقى فقط آنانند ، براى ايشان نزد پروردگارشان درجاتى بالا و آمرزش و رزق نيكو و فراوانى است .
نماز در آيينهء شريعت
نماز ، بر مذاق اهل شريعت اولًا عمل بر وفق قواعد است ، چه اينكه همراه با حركت الهى قلب يا روح باشد ، چه نباشد ؛ به قول اينان آنچه مهم است اسقاط تكليف و يا رعايت شرط صحت است .
نماز ، بر اين مذاق بار سنگينى بر دوش مكلّف است كه هر وقت مىخواند از اينكه از بارى آسوده شده نفسى راحت مىكشد و به زبان هم مىآورد كه واى راحت شدم ! !
و ثانياً نماز برنامهاى است كه از سه جنس تركيب شده :
1 - افعال 2 - كيفيات 3 - تروك .
و هر يك از آن مشتمل بر دو جهت است : واجبات ، مستحبات به طورى كه با توجه به نمازهاى پنجگانه ، اگر همهء اين امور را به حساب آوريم تمام نمازهاى واجب يوميه عبارت از هزار و سيصد و شصت و سه فعل و كيفيت و ترك است .
هامش
( 1 ) - انفال ( 8 ) : 2 - 4 .