آن جناب در هر شبانهروز ، هزار ركعت نماز مىخواند و چون وقت نماز مىرسيد ، بدنش را لرزه مىگرفت و رنگش زرد مىشد و چون به قرائت
[ مالِكِ يَوْمِ الدِّينِ ]
« 1 » مىرسيد آنقدر آن را تكرار مىكرد كه نزديك بود قالب تهى كند « 2 » . شبها را پس از مختصرى خواب ، در حدى كه بدن مباركش در تعب نيفتد به عبادت مىگذراند و روزها را غرق نور عبادت بود .
تمام ماه رمضانش از پس آن همه نماز به دعا و تسبيح و استغفار مىگذشت و براى خود كيسهاى چرمى داشت كه تربت پاك حضرت سيدالشهدا عليه السلام را در آن ريخته بود و به گاه سجده بر آن تربت پر قيمت سجده مىكرد .
امام صادق عليه السلام مىفرمايد :
پدرم حضرت باقر عليه السلام فرمود : روزى بر پدربزرگوارم حضرت زين العابدين عليه السلام وارد شدم ، ديدم كه عبادت بسيار به آن وجود نازنين تأثير كرده ، رنگ مباركش از بيدارى زرد شده و ديدهاش از بسيارى گريه مجروح گشته و پيشانى نورانىاش از كثرت سجود پينه بسته و قدم شريفش از زيادى قيام ورم نموده ، چون او را بر اين احوال مشاهده كردم خود را از گريه نتوانستم حفظ كنم ، به شدت گريستم ، آن جناب غرق در انديشه بود ، بعد از زمانى به جانب من نظر افكند و فرمود : بعضى از نوشتهها را كه عبادت اميرالمؤمنين عليه السلام در آن نوشته شده به من بده ؛ چون به حضورش آوردم قسمتى از آن را خواندند ، سپس بر زمين نهادند و فرمودند : چه كسى ياراى آن را دارد كه مانند اميرالمؤمنين عليه السلام عبادت كند ! « 3 » !
هامش
( 1 ) - حمد ( 1 ) : 4 .
( 2 ) - وسائل الشيعة : 6 / 151 ، باب 68 ، حديث 7593 .
( 3 ) - وسائل الشيعة : 1 / 91 ، باب 20 ، حديث 215 ؛ المناقب ، ابن شهر آشوب : 4 / 149 ؛ كشف الغمة : 2 / 85 .