راهنمايى گمگشتگان
ارشاد ضال ، يعنى كسى كه جاده و طريق را گم كرده ، از عبادات و كارهاى پربهره در اسلام است تا جايى كه پيامبر بزرگ اسلام صلى الله عليه و آله ارشاد ضال را از نظر ثواب مساوى با صدقه دانسته است ؛ اين ثواب مربوط به كسى است كه راه ظاهرى را گم كرده باشد ، اما كسى كه راه باطن را گم كرده ، اگر انسان با امر به معروف و نهى از منكر و موعظهء حسنه و اخلاق اسلامى ، او را به طريق هدايت دلالت كند به فرمودهء حضرت صادق عليه السلام همانند اين است كه تمام بشريت را از گمراهى نجات داده است .
تمام انسانها استعداد قبول تربيت و هدايت الهى را دارند ؛ زيرا درون و سرّ همه با مسئلهء فطرت عجين شده و مايههاى الهى در خلقت و آفرينش انسان به كار رفته است .
نااميد از هدايت بنى آدم نبايد بود ، با توجه به آيات و روايات به نظر مىرسد كه بزرگ ترين و مهمترين و پرسودترين عبادت ، هدايت گمراه است .
اگر انسان مردم را در گمراهى ببيند و اقدام به نجات آنان ننمايد ، بدترين گناه را در تمام دورهء عمرش مرتكب شده است .
ريشه و منشأ تحولات جسمى و نفسى و روحى انسان بىاندازه محكم است و حيات انسان با تولد از مادر شروع نمىشود ، بلكه مقدمات طولانى دارد و حتى از روز انعقاد نطفه هم آغاز نمىكند ، بلكه پيشتر از آن است ؛ زيرا كه نفس يا روحى كه به وسيلهء يك جسم ، تجلى در اين عالم مىكند يك حيات و سرنوشت خاصى با خود همراه مىآورد كه تار و پود آن در اعماق زمان و ابديت تنيده شده است ، ولى