[ وَهُوَ أَنَّ السِّواكَ نَباتٌ لَطيفٌ نَظيفٌ وَغُصْنُ شَجَرٍ عَذْبٍ مُبارَكٍ وَالْأَسْنانُ خَلْقٌ خَلَقَهُ اللّهُ تَعالى فِى الْخَلْقِ آلَةً وَاداةً لِلْمَضْعِ وَسَبَباً لِاشْتِهاءِ الطَّعامِ وَإِصْلاحِ الْمِعْدَةِ وَهِىَ جَوْهَرَةٌ صافِيَةٌ تَتَلَوَّثُ بِصُحْبَةِ تَمْضيغِ الطَّعامِ وَتَتَغَيَّرُ بِها رَائِحَةُ الْفَمِ وَيَتَوَلَّدُ مِنْهَا الْفَسادُ فِى الدِّماغِ ]
حركت از ظاهر به باطن
اين جمله اشارتيست به راه انتقال از ظاهر به باطن و از صورت به معنى و از محسوس به معقول ، همان كه حضرت صادق عليه السلام فرمود :
پيامبر صلى الله عليه و آله از اين همه تأكيد نسبت به ظاهر ، ارادهء حركت از ظاهر به باطن نسبت به همه را داشتهاند و تأكيد آن حضرت بر طهارت باطن قابل مقايسه با ظاهر نيست ؛ در هر صورت حضرت صادق عليه السلام مىفرمايند :
چوب مسواك ، چوبى است لطيف و پاكيزه و از شاخهء درخت مباركى است و دندان ، خلقى از مخلوقات حضرت اوست كه به حكمت بالغه پديد آورده تا وسيله و عاملى براى جويدن و آسان شدن هضم غذا باشد و معده در پرتو آن به راه صلاح باشد .
و دندان در اصل خلقت جوهريست در نهايت صفا و جلا كه با هم نشينى با مواد غذايى چرك و كثيف مىشود و به سبب ماندن كثافت در دندان و دهان عفونت به