نبىّ اسلام صلى الله عليه و آله شبى سه بار مسواك مىزد : يك بار پيش از خواب ، يك بار وقتى كه از خواب براى راز و نياز برمىخاست و يك بار پيش از نماز صبح « 1 » .
امام صادق عليه السلام مىفرمايد :
هرگاه شب بلند شدى مسواك بزن كه فرشته مىآيد و دهان بر دهانت مىگذارد و هر حرفى مىزنى و مىخوانى ملك از آسمانها بالا مىبرد ، پس دهانت بايد خوشبو باشد « 2 » .
از حضرت باقر عليه السلام است :
هرگاه از بستر برخاستى به اطراف آسمانها نظر كن و بگو : « الحمد للّه » و بر تو باد به مسواك زدن كه مسواك زدن در سحر پيش از وضو از مقررات است ، سپس وضو بگير « 3 » .
نبىّ اكرم فرمود :
دهانهاى شما يكى از راههاى نزديك شدن به خداست ، پس محبوبترين دهانها خوشبوترين آنهاست ، هر اندازه مىتوانيد دهان را خوشبو نگه داريد « 4 » .
در دنبالهء جملات مورد شرح ، امام صادق عليه السلام مىفرمايد :
پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله مسواك را از سنتهاى سخت و آداب مهم دين خود شمرده و در مسئلهء مسواك براى ظاهر و باطن بدن ، يا براى ظاهر جسم و باطن جان منافع زيادى است كه صاحبان عقل از شمردن آن عاجزند .
هامش
( 1 ) - بحار الأنوار : 76 / 135 ، باب 18 ، حديث 47 .
( 2 ) - الكافى : 3 / 23 ، باب السواك ، حديث 7 .
( 3 ) - وسائل الشيعة : 2 / 21 ، باب 6 ، حديث 1361 .
( 4 ) - المحاسن : 2 / 558 ، باب الخلال والسواك ، حديث 929 ؛ بحار الأنوار : 73 / 131 ، باب 18 ، حديث 23 .