تخطي إلى المحتوى الرئيسي

عرفان اسلامى ( شرح مصباح الشريعة ومفتاح الحقيقة المنسوب للإمام الصادق ع) (فارسى) — صفحة 400

مساهمون:

ص٤٠٠
قرار مىگرفت زندگى حيوان و نبات و انسان محال مىشد چه در ميان ميليون‌ها ستاره تنها و تنها خورشيد ما است كه براى ايجاد حيات مناسب مىباشد ! !
[ وَ جَعَلْنا سِراجاً وَهَّاجاً ]
« 1 » . و چراغى روشن و حرارت‌زا پديد آورديم .

نعمت باران

آن‌گاه به نعمت با عظمت باران اشاره كرده مىگويد : و از آب افشارها ( ابرها و بادها ) آبى سخت ريزان فرو فرستاديم .
[ وَ أَنْزَلْنا مِنَ الْمُعْصِراتِ ماءً ثَجَّاجاً ]
« 2 » . و از ابرهاى متراكم و باران‌زا آبى ريزان نازل كرديم . عصر به معنى فشردن است ؛ مثل كسى كه جامه‌اى را مىفشارد و از آن آب مىريزد به اين مناسبت ابرها را معصرات ناميد و لفظ ثج به معناى پى در پى و به شدّت ريختن است . بعد از آن‌كه مسكن و سقف و همسر و وسيلهء آسايش چون شب و وسيلهء معاش چون روز و نور را برايمان فراهم فرمود ، با نزول باران خوراكمان را آماده مىسازد ، از ابرها آبى سخت ريزان فرو فرستاديم ، نياز جانداران به آب پيش‌تر و بيش‌تر از همه چيز است ؛ ولى باران علاوه بر تأمين آب آشاميدنى ، موجب تهيه ديگر خوراك است از قبيل ؛ آنچه در دو آيهء بعد مىآيد : آنچه از زمين مىرويد يا تنه دارد يا ندارد و آنچه تنه ندارد يا دانه‌اش قابل
هامش
( 1 ) - نبأ ( 78 ) : 13 . ( 2 ) - نبأ ( 78 ) : 14 .