معبودا ! كدام نعمت تو را در آمار و به ياد بشمارم يا كدام عطايت را مىتوانم شكر كنم ، اى محبوب من ! نعمتها و عطاهايت بيش از آن است كه شمارندگان بتوانند بشمارند يا در دسترس علم حافظان باشد ، پس از اين هم آنچه گردانيدى و دفع كردى از من اى خدا از زيان و سختى بيشتر است از آنچه پديد است برايم از عافيت و خوشى .
معبودا ! من گواهم به حقيقت ايمان خود و تصميمات متيقن و توحيد صريح خالص خود و باطن ناديدنى نهادم و پيوستهاى جريان نور ديدهام و خطوط صفحهء پيشانىام و رخنههاى تنفّسم و نرمههاى تيغهء بينىام و آوازگيرهاى پردهء گوشم و آنچه بچسبد و بر هم آيد بر دو لبم و حركات تلفّظ زبانم و گردشگاه آروارهء دهان و فكم و محل روييدن دندانهايم و مايهء گوارايى خوردن و نوشيدنم و بارگيرى مغز سرم و لولهء بلعيدن درون چنبرهء گردنم و آنچه درون سيه چال سينهء من است و حمايل رشتهء رگ وتينم و آويزهء پردهء دلم و پارههاى گوشه و كنار جگرم و آنچه درون خود گير و خميدگىهاى دندههايم و گودىهاى مفاصلم و بندش اعضاى كار كنم و اطراف انگشتانم و گوشتم و خونم و مويم و تنم و پِىام و نِىام و استخوانم و مغزم و رگهايم و همهء اعضايم و آنچه بر من روييده از دوران شيرخوارىام و آنچه زمين از من بر خود برداشته و خوابم و بيدارىام و سكوتم و جنبشهايم و ركوع و سجودم كه اگر بخواهم و تلاش كنم در همهء اعصار و دوران تاريخ به فرض اين كه عمرم وفا كند كه شكر يكى از اين نعمتها را گذارم ، باز هم در توان و قدرت من نيست ؛ جز به منّت خودت كه باز به خاطر آن منّت ، شكر ابدى ديگر بر من لازم مىشود .
آرى ، اگر من حريص باشم و تمام شمارندگان هم همين طور كه نعمت بخشى تو را در گذشته و آينده بشماريم ، نه شمارهء آن را توانيم و نه آمار دوران آن را ، هيهات !
عرفان اسلامى ( شرح مصباح الشريعة ومفتاح الحقيقة المنسوب للإمام الصادق ع) (فارسى) — صفحة 356
مساهمون: شيخ حسين انصاريان
ص٣٥٦