[ قَالَ الصَّادِقُ عليه السلام : فى كُلِّ نَفَسٍ مِنْ أَنْفَاسِكَ شُكْرٌ لازِمٌ بَلْ أَلْفٌ أَوْ أَكْثَرُ ]
امام صادق عليه السلام مىفرمايد :
در هر نفسى از نفسهايت شكرى لازم است ، بلكه هزار شكر يا بيشتر .
در جملهء بالا بيشتر دقت كنيد . جملهاى كه عين حقيقت و حق حقيقت در آن منعكس شده ، شما نفسى مىكشيد و خيال مىكنيد فقط مقدارى اكسيژن به وسيلهء دستگاه تنفس به بدن اضافه مىكنيد و سوختهء آن را به نام كربنيك بر مىگردانيد ؛ نه ، به اين سادگى نيست ، براى ايجاد شدن يك نفس در وجود شما ميليارد ميليارد چرخ در اين كارگاه با عظمت هستى به حركت درمىآيد يا در حركت است تا نفسى براى شما ساخته شود ، چون فرو رود ، ممد حيات شود و چون بيرون آيد مفرّح ذات ، پس در هر نفسى ، ميلياردها نعمت موجود است و بر هر نعمتى شكرى واجب و براى توفيق يافتن به هر شكرى نيز شكرى واجب ، تا جايى كه وجوب تعداد شكر نسبت به حق از نهايت بگذرد ، اينجا است كه فرياد همهء انبيا و امامان عليهم السلام و بيداران و عاشقان بر آمده كه :
از دست و زبان كه برآيد * كز عهدهء شكرش بدر آيد « 1 »
و به قول فيض ، آن عارف شوريده حال :
كسى كو چشم دل بيدار دارد * نظر پيوسته با دلدار دارد
به هرجا بنگرد چشم خدابين * تماشاى جمال يار دارد
هامش
( 1 ) - سعدى .