شيخ صدوق در دنبالهء روايت مىفرمايد :
عبداللّه به بلال گفت : خدايت رحمت كند ، بيشتر بگو .
فرمود : بنويس : « بسم اللّه الرحمن الرحيم » ، از رسول خدا صلى الله عليه و آله شنيدم فرمود :
هركس چهل سال براى خدا و به حساب خدا اذان گويد ، خداوند در محشر او را بياورد ، در حالى كه براى او همانند عمل چهل صديق است آن هم عمل مبرور مستقبل كه خداوند مهربان آن عمل را با اشتياق از او مىپذيرد .
گفتم : بيشتر بگو .
گفت : بنويس : « بسم اللّه الرحمن الرحيم » ، شنيدم رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود :
هركس بيست سال اذان بگويد ، خداوند در قيامت او را همراه نورى هم وزن با آسمان محشور مىكند ؛ آرى ، بيست سال تلقين عظمت و توحيد خداوند آن هم هر روز پنج نوبت ، آنچنان در نفوس تأثيرى مىگذارد كه با آسمان نورانى به رقابت مىافتد .
گر نور عشق حق به دل و جانت اوفتد * باللّه كز آفتاب فلك خوبتر شوى
گفتم : بيشتر بگو ، خداوند تو را رحمت كند .
گفت : بنويس : « بسم اللّه الرحمن الرحيم » ، از رسول اسلام صلى الله عليه و آله شنيدم : هركس ده سال اذان بگويد ، خداوند او را با حضرت ابراهيم خليل در بارگاه او يا درجهء او جاى دهد .
گفتم : خداوند تو را رحمت كند ، بيشتر بگو .
گفت : بنويس : « بسم اللّه الرحمن الرحيم » ، از رسول خدا صلى الله عليه و آله شنيدم فرمود :
هركس يك سال اذان بگويد ، در روز قيامت برانگيخته شود ، در حالى كه همهء گناهانش آمرزيده شود ، اگرچه همانند كوه احد باشد .