و براى استفاده ما حديثى بيان نمىفرماييد ؟ پس از اين تقاضا ، حضرت سر خود را از عمارى بيرون آورد و فرمود :
شنيدم از پدرم موسى بن جعفر عليهما السلام فرمود : شنيدم از پدرم جعفر بن محمد عليهما السلام ، فرمود : شنيدم از پدرم محمد بن على عليهما السلام فرمود : شنيدم از پدرم على بن الحسين عليهما السلام فرمود : شنيدم از پدرم حسين بن على عليهما السلام ، فرمود : شنيدم از پدرم اميرالمؤمنين على بن ابىطالب عليه السلام ، فرمود : شنيدم از رسول خدا صلى الله عليه و آله ، فرمود :
شنيدم از جبرييل ، گفت : شنيدم از پروردگار عز و جل فرمود : كلمه « لا إله إلّا اللّه » دژ و حصار من است ، پس هركس داخل دژ و حصار من شود از عذاب من ايمن خواهد بود ، پس هنگامى كه مركب حضرت حركت كرد با آواز بلند فرمود : با شروط آن و من خود يكى از شروط مىباشم « 1 » .
آرى ، « لا إله إلّا اللّه » شرط صحتش اطاعت از امامى است كه از جانب خدا معيّن شده ، مطيعان بنىاميه و بنىعبّاس و هارون و مأمون و آمريكا و روس و انگليس و هر طاغوتى اگر روزانه هزاران بار « لا إله إلّا اللّه » بگويند ، طبق روايت گذشته به آنان خطاب مىشود دروغ مىگوييد .
و نيز به روايت بسيار پراهميّت زير توجه كنيد كه ابو سعيد خدرى مىگويد :
روزى رسول خدا صلى الله عليه و آله نشسته بود و تنى چند از يارانش از جمله على بن ابىطالب گرد او بودند ، حضرت فرمود : هركس بگويد : « لا إله إلّا اللّه » داخل بهشت خواهد شد ، پس دو تن از ياران گفتند : ما نيز مىگوييم : « لا إله إلّا اللّه » ، حضرت فرمود :
همانا « لا إله إلّا اللّه » ؛ يعنى شهادت به يگانگى خدا از اين شخص « اشاره به على بن ابىطالب عليه السلام » و از شيعيانش قبول مىشود ، باز آن دو تن تكرار كرده گفتند : ما
هامش
( 1 ) - الأمالى ، شيخ صدوق : 235 ، مجلس 41 ، حديث 8 ؛ معانى الأخبار : 370 ، حديث 1 .