و هركس با زنى يهوديه يا نصرانيه يا مجوسيه يا مسلمه ، آزاد باشد يا بنده ، يا هركس از زنان ديگر ، به حرامى نزديكى كند ، خداوند سيصد هزار در از درهاى دوزخ به قبرش بگشايد كه از آنها مارها و كژدمها و شرارههاى آتش به گورش هجوم كند و او بدين وضع تا روز قيامت بسوزد و همه از بوى بد عورتش در رنج باشند و نيز بدين بوى بد شناخته شود تا روز قيامت تا امر شود كه او را به آتش ببرند و همهء اهل محشر با همه سختىها و عذابى كه دارند از او در رنج و عذاب باشند و اين به اين خاطر است كه خداوند كارهاى زشت را حرام كرده و هيچ كس با غيرتتر از خدا نيست و از غيرت اوست كه هرزگىها و شهوترانىها را قدغن فرموده و براى آن حد و عقوبت مقرر فرموده است .
و هركس به خانهء همسايه سركشد و نظر بر عورت مردى يا موى زنى كند ، يا چيزى از بدن او را ببيند ، بر خداوند سزاوار است كه او را به دوزخ برد و با منافقين ، آنهايى كه در دنيا در جستجوى عيوب مردم بودند ، همدم سازد و از دنيا بيرون نرود تا اين كه خداوند ، او را رسوا و مفتضح كند و در قيامت عورت يا عيوب او را در برابر مردم آشكار نمايد .
و هركس از جهت تنگى معيشت از خدا ناراضى باشد و به رزق مقدر او قناعت ننمايد و شكايت نزد اين و آن كند و بردبارى پيشه نسازد ، كار نيكى از او به سوى خدا بالا نرود و روز قيامت پروردگار را ديدار كند ، در حالى كه خدا بر او خشمگين باشد .
و هركس لباسى بپوشد و در آن بر خود ببالد و به ديگران فخرفروشى كند ، خداوند ، او را با قبرش در جانبى از جهنم فرو برد و پيوسته تا آسمانها و زمين برقرار است در حال فرورفتن باشد ، همانا قارون جامهاى بپوشيد و بدان بر ديگران فخر فروخت و در زمين فرو رفت و تا قيامت هم چنان فرو رود .
عرفان اسلامى ( شرح مصباح الشريعة ومفتاح الحقيقة المنسوب للإمام الصادق ع) (فارسى) — صفحة 208
مساهمون: شيخ حسين انصاريان
ص٢٠٨