عزيز باشد تا زمانى كه آن فقير را از خود راضى گرداند و هركس مسلمان فقيرى را احترام كند ، خداوند را در روز قيامت ديدار كند در حالى كه بر وى خندان است ( كنايه از اين كه خداوند از او راضى و خشنود است ) .
و هركس در امرى ميان قبول يكى از دنيا با آخرت مخيّر شود و او در آن امر ، دنيا را بر آخرت ترجيح دهد و دنيا را انتخاب نمايد ، خداوند را ديدار خواهد كرد ، در حالى كه حسنهاى بر او باقى نباشد كه خود را به آن از آتش دوزخ نجات دهد و هركس آخرت را برگزيند و دنيا را ترك كند روز قيامت خداوند عزّ و جل را ملاقات كند در حالى كه از وى خشنود باشد .
و هركس بر زنى يا بر كنيزى از راه حرام دسترسى پيدا كند و از ترس خدا مرتكب حرام نگردد و آن زن را رها كند ، خداوند ، آتش را بر او حرام گرداند و از فزع و هول بزرگ قيامت او را ايمن دارد و به بهشتش داخل سازد ، ولى اگر - پناه بر خدا - مرتكب حرام شد ، خداوند ، بهشت را بر او حرام و به دوزخش روانه كند .
و هركس مالى را از حرام به دست آورد ، خداوند هيچگونه عمل خيرى چه صدقه ، چه آزاد كردن بنده ، چه حج و چه عمره از او نپذيرد و به شمارهء عدد اجر اين امور وزر و گناه در نامهء عمل او ثبت نمايد و هرچه از آن مال پس از خود باقى گذارد ، همان توشهء او خواهد بود براى سفر دوزخ و هركس بر مال حرام دست يابد و آن را از ترس خدا نگيرد ، اين شخص مشمول محبت پروردگار و رحمت واسعهء او خواهد بود و امر شود او را به بهشت ببرند .
و هركس با زن نامحرمى دست دهد ، روز قيامت با دست غل شده به گردن محشور شود ، سپس امر شود او را به آتش ببرند .
و هركس با زنى نامحرم شوخى و مزاح و عشق بازى كند ، به هر كلمهاى كه با او در دنيا گفتگو كرده هزار سال در آتش دوزخ او را زندانى كنند و آن زن اگر خود را با
عرفان اسلامى ( شرح مصباح الشريعة ومفتاح الحقيقة المنسوب للإمام الصادق ع) (فارسى) — صفحة 210
مساهمون: شيخ حسين انصاريان
ص٢١٠