كسى كه كسى را گمراه كند - بنا به فرمودهء قرآن مجيد در آيات متعددى - تمام وزر و و بال و گناهانش به گردن گمراه كننده است و اين مسئله در روايات و اخبار هم زياد آمده از جمله :
امام صادق عليه السلام مىفرمايد :
شخصى به تنگدستى مبتلا شد ، هر چه فعاليت كرد ، موفق به اصلاح معاش مادى خود به نحوى كه مىخواست نشد ، شيطان او را وسوسه كرد تا پايه گذار دينى شود و از اين راه به نان و نوايى برسد .
دينى را از پيش خود اختراع كرد و مردم ساده دل و عوام را به آن دعوت كرد و بيش از آنچه كه مىخواست به نان و نوا رسيد ، پس از مدتى پشيمان شد و تصميم به توبه گرفت ، پيش خود گفت : آنان كه به من ايمان آوردند ، بايد همه را جمع كنم و اعلام نمايم كه من در تمام برنامه هايم دروغ گفتم . همه را جمع كرد و به آنها اعلام نمود ، ملت در جوابش گفتند : نه ، دين تو دين صحيحى است ، ولى خود تو در آيينت دچار شك و وسوسه شدهاى ! چون اين وضع را ديد ، زنجير غل دارى تهيه كرد و به گردن انداخت و پيش خود گفت : از گردنم بر نمىدارم تا خداى مهربان مرا بيامرزد . به پيامبر زمانش خطاب رسيد كه به او بگو : به عزتم قسم اگر توبهات تا قطع شدن تمام اعضايت ادامه پيدا كنند قبول نخواهم كرد مگر كسانى كه به آيين تو مردهاند . زنده كنى و آنها را از اين گمراهى برهانى ! ! « 1 »
ولايت ، شاهراه هدايت
از زمان پيامبر بزرگ اسلام صلى الله عليه و آله راه هدايت تا روز قيامت منحصر به تمسك به قرآن و ائمهء طاهرين عليهم السلام است ؛ ائمه عليهم السلام مترجمان قرآن و مفسران وحى و حافظ
هامش
( 1 ) - سفينة البحار : 5 / 260 ، باب العناد ، ذم اضلال الناس .