اينان در تمام امورشان به شيطان تكيه دادند و شيطان هم آنان را براى ضلالت و گمراهى ديگران شريك و دام خود قرار داد .
با وسوسهها و افسونهاى خود در سينهء تاريك اين گمراهان تخم كرد و جوجه گذاشت و به تدريج و آهسته آهسته با آنان آميزش كرد تا فرمانبردار او شدند ، اين شيطان بود كه از شدت اتحاد با آنان با چشم آنها مىديد و با زبانشان سخن مىگفت پس اين بيچارهها آن چنان شيطان و مسائل او را در زندگى خود راه دادند كه اين دشمن خدا آنها را بر مركب ضلالت و گمراهى سوار و گفتار باطل و بيهودهء آنان را در نظرشان زينت داد ، كارهاى اينان مانند كار كسى بود كه شيطان او را در توانايى خود شريك قرار داده و به زبان او سخن نادرست و باطل مىگويد .
قرآن و مسئلهء ضلالت
همانطور كه امام صادق عليه السلام در متن روايت بيان مىكنند ، معصيت علامت ضلالت است و علت معصيت غفلت است ؛ قرآن مجيد در آيات زيادى معاصى و گناهان مختلفى را ذكر مىكند و آن گناهان را ضلالت و گمراهى معرفى مىنمايد .
اينك به نمونههايى از آيات قرآن مجيد در اين زمينه دقت كنيد :
[ وَ مَنْ يَتَبَدَّلِ الْكُفْرَ بِالْإِيمانِ فَقَدْ ضَلَّ سَواءَ السَّبِيلِ ]
« 1 » .
و كسى كه كفر را به جاى ايمان اختيار كند ، تحقيقاً راه راست را گم كرده است .
تبديل ايمان اين سرمايهء پرمنفعت الهى به كفر كه مايهء بدبختى و شقاوت است ، بر اثر انس با گناه و معصيت مىباشد و به همين خاطر است كه قرآن و روايات مردم
هامش
( 1 ) - بقره ( 2 ) : 108 .