خدايى و فيض بيكران سبحانى مىبخشد .
هركه اين سه گوهر ، معرفت و همّت و محبّت را به دست آورد و هركه اين سه نهال قدرت را در زمين دل خود بپرورد ، اين جهان هم براى او بهشت برين مىشود و در همين زندگى به سعادت جاودانى آسمانى مىرسد ؛ زيرا كه ارادهء او با مشيّت خدا يكى مىگردد و خداوند به چشم او مىبيند و به گوش او مىشنود و به دست او كار مىكند .
يك چنين نفس كامل ، نماينده و جانشين خدا روى زمين و حامل فيض و قدرت و عنايت او بر آفريدگان مىگردد و از هرگونه قيد آزاد بوده ، محبوب آفريدگار جهان و رحمت براى عالميان مىشود ! « 1 » سيد نظام الدين محمود واعظ ملقّب به داعى إلى اللّه ، در ترغيب انسان به سوى رشد و كمال و بريدن دل از موهومات و معدومات بالذات فرمايد :
ابر نگريد مگر از شوق او * باغ نخندد مگر از ذوق او
عشق طلب كن كه به جايى رسى * وزقدم او به نوايى رسى
سر به ره سلطنت فقر پيچ * تا نخرى ملك سليمان به هيچ
نيست تجرّد صفت آب و گِلْ * هست تجرّد صفت جان و دل
وسوسه را نام تعبّد مكن * تفرقه را نام تجرّد مكن
پردهء پندار ببايد دريد * تا شود احوال قيامت پديد
راه يكى رهرو و منزل يكى * خانه يكى دوست يكى دل يكى
* * *
هامش
( 1 ) - اصول اساسى روانشناسى : 474 .