موسى ، يوسف ، ايوب و ساير پيامبران عليهم السلام را بازگو مىكند دقت كنيد و ببينيد كه آن بزرگواران جز خدا هدفى و محبوب و معشوقى نداشتند . بذل مال ، ايثار جان و گذشت كردن از آنچه در اختيار آنان بود ؛ براى خدا ايمان ، عمل و اخلاق آنان را تشكيل مىداد .
حضرت ابراهيم در اين زمينه مكرّر امتحان شد ، ساير پيامبران در اين مرحله بارها به شدايد و گرفتارىهاى سخت دچار شدند ؛ ولى غير او را نخواستند و جز او نديدند و به غير او فكر نكردند و سخنى جز سخن او را نشنيدند .
زندگى امامان شيعه عليهم السلام در اكثر كتب اسلامى بازگو شده است . آن بزرگواران نيز همانند انبياى الهى از همه چيز خود در راه اللّه گذشتند و غير او را ترجيح ندادند .
خداوند بزرگ در قرآن مجيد از آنان به عنوان ايثارگران ياد كرده است . داستان عجيب و واقعهء حيرتانگيز حضرت امام حسين عليه السلام را همه مىدانند ، آن بزرگوار در راه خدا از همه چيز گذشت در حالى كه دشمن حاضر بود تحت هر شرائطى با حضرت سازش كند ؛ ولى آن انسان آزاده ، تنها با خدا معامله كرد و در اين معامله از همه چيز خود دست شست و حاضر نشد دنيا و آنچه در آن است را بر يك لحظه ترجيح دهد .
در اين زمينه عارف بزرگ الهى قمشهاى چه نيكو سروده است :
از بر زين چون شه عشق آفرين * كرد زمين مفخر عرش برين
با تن صد چاك و دل سوزناك * ناله همى كرد به يزدان پاك
گفت الها ملكا داورا * پادشها ذوالكرما ياورا
در رهت اى شاهد زيباى من * شمع صفت سوخت سراپاى من
عشق تو شد جان و تنم فى هواك * نيست بود در نظرم ماسواك
جز تو جهان را عدم انگاشتم * غير تو چشم از همه برداشتم