قالَ رَسُولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله : أَنَّ اللّهَ يُعْطى الْمالَ الْبِرُّ وَالْفاجِرُ وَلا يُعْطى الإيمانَ إلّامَنْ احَبَّ « 1 » .
پيامبر بزرگ صلى الله عليه و آله فرمود : خداوند دنيا را به هركه دوست دارد و دوست ندارد عطا مىكند . ولى ايمان وعشق را فقط به كسى كه علاقه دارد عنايت مىكند .
البته در اين زمينه بايد توجّه داشت كه سعى و ظرفيّت و شايستگى عبد شرط است ، در صورت كوشش و يافتن ظرفيت و شايستگى ، عنايت الهى متوجّه انسان مىگردد و خداوند عبد را به نور ايمان منوّر مىكند . اين نور دليل بر محبّت خدا به عبد است .
قالَ رَسُولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله : إِذا أَحَبَّ اللّهُ تَعالى عَبْداً ابْتَلاهُ فَإِنْ أَحَبَّهُ الْحُبَّ الْبالِغِ اقْتَناهُ ، فَقالُوا : وَما مَعْنا اقْتَناهُ ، قالَ : لا يَتْرُكْ لَهُ مالًا وَلا وَلَداً « 2 » .
رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود : هنگامى كه خدا به بندهاش محبّت ورزد او را مبتلا مىكند و هنگامى كه عشق حق به عبد به درجه نهايى برسد او را به دست خواهد گرفت ، عرضه داشتند : يعنى چه ؟ فرمود : برايش اهل و مالى باقى نخواهد گذاشت . ( كنايه از اين كه وضع عبد به جايى مىرسد كه ذكر و فكرى و عمل و اخلاقى و حركت و سكونى جز او نخواهد داشت و هرچه در اختيار اوست فداى محبوب مىكند ) .
و به قول فيض بزرگوار ، آن فقيه ربّانى :
گرفتم ملك جان الحمد للّه * گذشتم از جهان الحمد للّه
هامش
( 1 ) - المحاسن : 1 / 217 ، باب 9 - الدين ، حديث 112 ؛ بحار الأنوار : 65 / 204 ، باب 22 ، حديث 9 .
( 2 ) - ارشاد القلوب : 1 / 26 ، الباب الرابع فى ترك الدنيا .