علامهء مجلسى رحمه الله سپس مىگويد :
براى هيچيك از اين اقوال و تعريف و شمارهء گناهان ، دليل مطمئنى نيست و شايد پنهان بودن كبيره يا عدد آن از طرف خدا مصلحتى باشد ، چنان كه در نهان بودن شب قدر و صلاة وُسْطى مصلحت است ! « 1 » برخى از بيداران مىگويند :
مصلحت پنهان بودن عدد كبيره يا خود كبيره در آن است كه انسان در تمام لحظات از هر گناهى خوددارى كند ؛ مبادا كه آن گناه كبيره باشد و اتّفاقاً در همان وقت انسان مورد خشم و غضب حق و سخط حضرت حق قرار بگيرد و توبه برايش مشكل شود ؛ چون در روايات آمده است :
از هر گناهى بپرهيزيد ؛ مبادا كه هنگام ارتكاب گناهى ناگهان مورد سخط قرار گيريد و از هيچ عبادتى روى مگردانيد كه رحمت او در عبادات پنهان است و ممكن است عبادتى باشد كه رحمت حق را به سوى شما جلب كند و شما نسبت به آن غافل باشيد « 2 » .
عَنْ أَبى عَبْدِاللّهِ عليه السلام قالَ : قالَ النَّبِىُّ صلى الله عليه و آله : أَرْكانُ الْكُفْرِ أَرْبَعَةٌ : الرَّغْبَةُ وَالرَّهْبَةُ وَالسَّخَطُ وَالْغَضَبُ « 3 » .
امام صادق عليه السلام از رسول اسلام صلى الله عليه و آله نقلمىكند كه پايههاى كفر چهار چيز است :
1 - دلبستگى به دنيا و شهوات نفسانى ، 2 - ترس از دست رفتن دنيا و ترس از پرداخت جهاد و زكات ، 3 - ناخرسندى از فعل خدا نسبت به خود از تقسيم روزى و قضا و قدر ، 4 - خشم .
هامش
( 1 ) - به پاورقى الكافى و كتاب مرآة العقول علامهء مجلسى رحمه الله مراجعه كنيد .
( 2 ) - وسائل الشيعة : 15 / 313 ، باب 43 ، حديث 4 / 206 .
( 3 ) - الأمالى ، شيخ صدوق : 419 ، المجلس الخامس والستون ، حديث 8 .