و ناچيز شمرد ؛ چنانچه در اخبار بسيارى آمده است :
گناه را كوچك نشماريد ؛ زيرا نافرمانى شخص بزرگ ، بزرگ است و مخالفت با پروردگار جليل سنگين « 1 » .
ولى اين موضوع منافات ندارد كه برخى از گناهان نسبت به خود بزرگتر از برخى ديگر باشد و به صغائر و كبائر تقسيم گردد كه اگر از كبائر كنارهگيرى شود صغائر آنها آمرزيده گردد و ارتكاب كبيره و اصرار بر صغيره با عدالت منافات دارد .
امّا در رابطه با شمارهء گناهان كبيره ، برخى آنها را هفت عدد دانستهاند :
1 - شرك به خدا 2 - آدم كشى 3 - تهمت زنا زدن به زن پاكدامن 4 - خوردن مال يتيم 5 - زنا 6 - فرار از جنگ 7 - عقوق والدين .
و عدّهاى 13 گناه ديگر را به آن اضافه كردهاند :
1 - لواط 2 - جادوگرى 3 - رباخوارى 4 - غيبت 5 - سوگند دروغ 6 - شهادت ناحق 7 - ميخوارى 8 - بىاحترامى به كعبه 9 - دزدى 10 - پيمانشكنى 11 - تعرّب « 2 » بعد از هجرت 12 - نوميدى از رحمت خدا 13 - ايمنى از مكر پروردگار .
و بعضى ديگر از علما و بيداران راه حق ، 14 گناه ديگر بر گناهان بالا افزودهاند :
1 - خوردن مردار 2 - خوردن خون 3 - خوردن گوشت خوك 4 - خوردن قربانى براى غير خدا 5 - خوردن هر حرامى مانند رشوه تحت عنوان سُحْت 6 - قماربازى 7 - كمفروشى 8 - كمك به ظالم 9 - حبس حق مردم بدون دستتنگى 10 - اسراف 11 - تبذير 12 - خيانت 13 - اشتغال به كارهاى بيهوده 14 - اصرار ورزيدن بر گناهان صغيره .
هامش
( 1 ) - وسائل الشيعة : 15 / 313 ، باب 43 ، حديث 5 / 206 .
( 2 ) - تَعَرَّب : اخلاق و رفتارش شبيه عربها شد ( عربهاى زمان جاهليت ) .