خداشناسى در علم روز
اكسيژن
1 - اكسيژن مثال و نمونهء كاملى است از آثار معجزه آساى نظام عالم خلقت .
هواى زمين مركّب است از اكسيژن ، نيتروژن ، آرگون ، نئون ، زنون ، كريپتون و مقدارى بخار آب و معادل سه قسمت از ده هزار قسمتِ اسيد كربنيك .
از وجود همين گازهاى گرانبها است كه رنگهاى قرمز و آبى و سبز ، بر روى صفحههاى اعلان ، در و ديوار به چشم مىآيد و از بركت وجود گاز آرگون است كه اشعهء نورانى الكتريسيته دنيا را روشن ساخته و تمدّن بشرى را به اين پايه از پيشرفت رسانده است .
هفتاد و هشت قسمت از هوا ؛ از نيتروژن و بيست و يك قسمت آن از اكسيژن است . فشارهاى محيط بر سطح كرهء زمين به مقدار تقريباً يك كيلو و نيم در هر اينچ مربع است . بقيّهء موجودى گاز اكسيژن ، به صورت ذخيره در قشر زمين جمع شده است كه آبهاى عالم را هم همان گاز تشكيل مىدهد .
اكسيژن ريشهء حيات تمام جانداران زمين است كه جز از هواى محيط زمين ، از هيچ منبع ديگرى نمىتوان آن را به دست آورد .
بايد ديد چه شده است كه اين عنصر حياتى با همهء خواص شيميايى و تركيب و اختلاط آن با ساير مواد ، مصون مانده است و فقط به همان مقدارى كه براى ادامهء حيات موجودات جاندار لازم است كه به صورت خالص در هواى محيط ، باقى مانده است ؟
هرگاه مقدار اكسيژن موجود در هوا به جاى 21 درصد ، 50 درصد مىبود كليه مواد سوختنى اين عالم به حالت احتراق درمىآمد . به عنوان مثال اگر جرقهء برقى با