قَبْلَ الْمَماتِ فَوَ الَّذى نَفْسُ مَحَمَّدٍ بِيَدِهِ مَا بَعْدَ الدُّنْيا مِنْ مُسْتَعْتَبٍ وَمَا بَعْدَها مِنْ دارٍ إِلّا الْجَنَّةَ اوِ النَّارَ « 1 » .
از سخنرانىهايى كه از پيامبر بزرگ ضبط شده است اين است كه فرمود : اى مردم براى شما نسبت به برنامههاى الهى نشانههايى قرار داده شده است ، پس به آن نشانهها برسيد . براى شما پايانى از خير مقرّر شده است خود را به آن پايان برسانيد ، مؤمن بين دو ترس است : ترس از عمر گذشته كه نمىداند خدا با آن چه مىكند و ترس از عمر باقى مانده كه نمىداند براى آن چه مقرّر شده است . مؤمن از وجود خود براى خود ، از دنيايش براى آخرتش ، از جوانىاش براى پيريش و از حياتش براى مرگش بهره مىگيرد . به خدايى كه جانم در دست اوست ، پس از دنيا جاى عذرى نيست و از پس دنيا جز بهشت و جهنم براى مردم چيزى وجود ندارد .
عَنْ أَبِى عَبْدِاللّهِ عليه السلام فى قَوْلِ اللّهِ عَزَّوَجَلَّ [
وَلِمَنْ خَافَ مَقامَ رَبِّهِ جَنَّتَانِ ]
قالَ : مَنْ عَلِمَ أَنَّ اللّهَ يَراهُ وَيَسْمَعُ مَايَقُولُ وَيَعْلَمُ مَا يَعْمَلُهُ مِنْ خيرٍ أَوْ شَرٍّ فَيَحْجُزُهُ ذلِكَ عَنِ الْقَبِيحِ مِنَ الْأَعْمَالِ فَذلِكَ الَّذى خَافَ مَقامَ رَبِّهِ وَنَهَى النَّفْسَ عَنِ الْهَوى « 2 » .
در ترجمه آيه « ولمن خاف مقام ربّه جنّتان » فرمود : كسى كه مىداند خدا او را مىبيند و آنچه مىگويد مىشنود و هرچه از خير و شر انجام مىدهد آگاه است و اين نحو اطلاع از خدا او را از اجراى برنامههاى خلاف حق بازمىدارد ، كسى است كه از مقام خدا ترسيده و نفس را از خواستههاى غلط بازداشته است .
هامش
( 1 ) - الكافى : 2 / 70 ، حديث 9 ؛ وسائل الشيعة : 15 / 218 ، حديث 20319 ؛ بحار الأنوار : 67 / 362 ، حديث 7 .
( 2 ) - الكافى : 2 / 70 ، حديث 10 و 2 / 80 ، حديث 1 ؛ وسائل الشيعة : 15 / 219 ، حديث 20321 ؛ بحار الأنوار : 67 / 364 ، حديث 8 .