در اينجاست كه ديگر فرقى بين مشيّت آفريدگار و ارادهء بندهء او نخواهد ماند و انسان از روى معرفت حقيقى اجرا كنندهء اراده بلكه يارى دهندهء اجراى نقشهء آفرينش و تكامل جهان خواهد گشت .
اين مرحله از يك طرف مقام فداى نفس و تسليم و رضاى محض است و از طرف ديگر نيز موقع تجلّى انوار كشف و الهام و وصال است . در اين مقام سايهء جدايى و پردهء ناتوانى ديگر وجود ندارد ؛ زيرا كه نور عشق و معرفت سرتاسر زندگى باطنى و ظاهرى عارف را فرامىگيرد و او خطى جز در رضاى حق و تسليم شدن به اوامر و ارادهء او نمىبيند و نمىشناسد .
در اين مقام وصل در زير شعلهء آتش جانسوز عشق خدايى ، همهء نيروهاى مخالف و اضداد طبيعت گداخته و با هم درآميخته مبدّل به قوّههاى زندگىبخش مىگردند .
7 - نفس مرضيّه
اين مرتبه بالاترين و آخرين مقام كمال نفس انسانى است ؛ اين مرتبه مقام وصل و يگانگى نفس ناطقه با روح ملكوتى است .
در مرحلهء ششم رضا و خرسندى از طرف عاشق بود ، ولى اين عاشق از رضاى معشوق به طور كامل مطمئن نبود . و فقط آثارى از خرسندى محبوب را گاهى احساس مىنمود ، ولى در اين مقام هفتم اطمينان قلبى براى نفس ناطقه حاصل مىشود ، بدين جهت نفس در اين مرتبه مرضيّه خوانده شده است ، به اين معنى كه خداوند نيز رضاى خود را از نفس ناسوتى اظهار و عشق خود را به وى اثبات و اعلام مىنمايد .
در اين مقام ، نفس ناطقه با يقين عينى و بلكه با حقّ اليقين مىداند و مىفهمد كه