دربارهء علائم سعادت و شقاوت و تفسير آن نيز روايات زيادى داريم كه به چند نمونه اشاره مىشود .
رسول اكرم صلى الله عليه و آله مىفرمايد :
مِنْ عَلاماتِ الشَّقاءِ : جُمُودُ العَينِ وَ قَسْوَةُ الْقَلْبِ وَ شِدَّةُ الْحِرْصِ فى طَلَبِ الرِّزقِ ، وَ الْإِصْرارُ عَلَى الذَّنْبِ . « 1 »
از نشانههاى بدبختى و شقاوت : چشم بى اشك و سختى دل و حرص زدن زياد در طلب روزى و پايدارى و اصرار بر گناه است .
امام على عليه السلام در پاسخ به اين كه بدبختترين و شقىترين مردم چه كسى است ، فرمود :
مَنْ باعَ دِينَهُ بِدُنْيا غَيْرِه . « 2 »
كسى كه دين خود را به دنياى ديگرى بفروشد .
و نيز فرمود :
سَبَبُ الشَّقاءِ حُبُّ الدُّنْيا . « 3 »
علت بدبختى و شقاوت ، دنياپرستى است .
و در جاى ديگر مىفرمايد :
مَنْ اجْهَدَ نَفْسَهُ فى اصْلاحِها سَعِدَ . « 4 »
هر كس نفس خود را در راه اصلاح آن ، به رنج افكند خوشبخت شود .
و نيز فرمود :
مَنْ اهْمَلَ نَفْسَهُ فى لَذَّاتِها شَقِىَ وَ بَعُدَ . « 5 »
هامش
( 1 ) - بحار الأنوار : 7 / 162 ، باب 128 ، حديث 11 ؛ الكافى : 2 / 290 ، حديث 6 .
( 2 ) - غرر الحكم : 167 ، حديث 3288 .
( 3 ) - غرر الحكم : 167 ، حديث 3289 .
( 4 ) - غرر الحكم : 237 ، حديث 4770 .
( 5 ) - غرر الحكم : 305 ، حديث 6989 .