راه نجات و برخوردارى از رحم خدا در برزخ و قيامت
بخشش خداوند متعال و رحمت و لطف و مغفرت او در دنيا و آخرت بسيار زياد است ، ولى آن كس كه رجا و اميد به رحمت حق و توقّع عفو و مغفرت دارد بايد با اعمال خالص و رفتار و كردار پاك ، در خود زمينهء شمول رحمت را فراهم نموده و فرورفتن در معصيت و آلودگى به گناه را كه موجب فوت و از دست دادن اين استعداد مىگردد ، كنار گذارد .
آرى ، هميشه درهاى رحمت و فضل و عافيت و خير بر درهاى نقمت و نكبت و شرّ زياده است و آب كه مظهر رحمت خدا در اين جهان است ، بر آتش كه مظهر غضب خداست سبقت دارد و آن را خاموش مىكند .
وعده و وعيدهاى الهى
با مراجعه به آيات و روايات در مىيابيم كه : خداوند نسبت به پاداش و ثواب اعمال يا عقاب و عذاب اعمال بندگان از دو واژه « وعده » و « وعيد » سخن به ميان مىآورد .
وعده : در لغت و اصطلاح قرآن ، لفظ مشتركى است كه هم براى ثواب اعمال و پاداش آن و هم براى عذاب و عقاب اعمال به كار گرفته شده ، ولى بيشترين استعمالش دربارهء ثواب و پاداش است .
امّا وعيد : در لغت و اصطلاح قرآن مخصوص به عقاب و عذاب ، يا به عبارت ديگر عبارت است از : ترساندن از عواقب وخيم عمل زشت ، به عذاب و عقاب و تهديد كردن ، و لفظ وعيد منحصر در بدى و شرّ و زيان است .
بعد از روشن شدن اين دو واژه بايد عرض كنيم كه : اعتقاد ما در باب وعده و وعيد الهى اين است كه : هر كس را كه خداوند وعدهء ثوابى و پاداشى به او داده باشد به طور يقين محقّق و حاصل خواهد شد و وعدهء الهى تخلّفناپذير است و بايد هم