[ « 5 » فَأَسْأَلُكَ - اللَّهُمَّ - بِالْمَخْزُونِ مِنْ أَسْمَائِكَ وَ بِمَا وَارَتْهُ الْحُجُبُ مِنْ بَهَائِكَ إِلَّا رَحِمْتَ هَذِهِ النَّفْسَ الْجَزُوعَةَ وَ هَذِهِ الرِّمَّةَ الْهَلُوعَةَ الَّتِي لَا تَسْتَطِيعُ حَرَّ شَمْسِكَ فَكَيْفَ تَسْتَطِيعُ حَرَّ نَارِكَ وَ الَّتِي لَا تَسْتَطِيعُ صَوْتَ رَعْدِكَ فَكَيْفَ تَسْتَطِيعُ صَوْتَ غَضَبِكَ ؟ ]
خدايا ! به حق نامهاى مباركت كه در دانش تو محفوظ است ، و احدى از آن خبر ندارد ، و به جمال و زيباييت كه پردههاى نور آن را پوشانده ، كه بر اين وجود بىتاب ، و اين استخوانهاى كهنهء پوسيده رحمت آرى . وجود ناتوانى كه توانايى گرمى آفتابت را ندارد ، چگونه تاب گرمى آتشت را دارد ؟ ! و قدرت شنيدن خروش رعدت را ندارد ، چگونه توان شنيدن فرياد خشمت را دارد ؟ !
تفسير و شرح صحيفه سجاديه (فارسى) — صفحه 253
پدیدآورندگان: شيخ حسين انصاريان
ص۲۵۳