بايد عمل خود را از سر گيرد .
3 - پايينتر از آن حج كنندهاى است كه خداوند خانواده و مال او را حفظ مىنمايد . « 1 » حضرت صادق عليه السلام در شرح روايت رسول اللّه صلى الله عليه و آله صاحبان چنين حجّى را به سه گونه تقسيم مىنمايد :
1 - حاجيانى كه بهرهء آنها اكمل و برتر است كه گناهانشان آمرزيده شده و از عذاب قبر در امان هستند .
2 - حاجيانى كه تنها گناهان گذشتهشان آمرزيده شده ولى در بقيهء عمر فرصت بهرهگيرى بيشتر به آنها داده مىشود .
3 - حاجيانى كه كمترين بهره را بردهاند و فقط اهل و عيال و مالشان محفوظ مىماند ، يعنى حجشان قبول نمىشود . « 2 » امام على عليه السلام مىفرمايد :
الْحاجُّ وَ الْمُعْتَمِرُ وَفْدُ اللَّهِ وَ حَقٌّ عَلَى اللَّهِ تَعالى أَنْ يُكْرِمَ وَفْدَهُ وَ يَحْبُوهُ بِالْمَغْفِرَةِ . « 3 »
به جا آورندهء حج و عمره مهمان خداست و بر خداوند سزاوار است كه مهمان خود را گرامى دارد و با آمرزش از وى پذيرايى نمايد .
به هر حال حاجى تا وقتى گناه نكرده در نورانيّت و معنويّت حج باقى مىماند به همين صورت ثواب اعمال و مواقف حاجى پىدرپى بر او نوشته مىشود و در خوبى و نيكىها به سر مىبرد تا مرگ او فرا مىرسد .
هامش
( 1 ) - بحار الأنوار : 96 / 49 ، باب 4 ، حديث 44 ؛ الكافى : 4 / 262 ، حديث 39 .
( 2 ) - من لا يحضره الفقيه : 2 / 227 ، حديث 2253 ؛ بحار الأنوار : 96 / 26 ، باب 2 ، حديث 111 .
( 3 ) - بحار الأنوار : 96 / 8 ، باب 2 ، حديث 17 ؛ تحف العقول : 123 .