مردهاى است در ميان زندهها .
اى مردم به كجا مىرويد ؟ و شما را به كجا برمىگردانند ؟ در حالى كه پرچمهاى هدايت برپاست ، و نشانهها واضح است ، و علامت درستى منصوب است . چه جايى شما را سرگردان كردهاند ؟ بلكه چگونه متحيّريد ؟ و حال اينكه عترت پيامبرتان در ميان شماست ، آنان زمامداران حق ، و نشانههاى دين و زبانهاى صدقاند . پس آنان را به بهترين منازل قرآن ( كه قلب است ) فرود آوريد ، و همانند ورود شتران تشنه بر چشمهء آب بر ايشان وارد شود .
ايمان در كلام امام على عليه السلام
عباد بن قيس در مجلسى كه حضرت على عليه السلام خطبه مىخواند ، ايستاد و پرسيد از ايمان براى ما خبر بده ؟
حضرت فرمود :
عُصِمَ السُّعَداءُ بِالْإِيمانِ وَ خُذِلَ الْأَشْقِياءُ بِالْعِصْيانِ مِنْ بَعْدِ اتِّجاهِ الْحُجَّةِ عَلَيْهِم بِالْبَيانِ ؛ إِذْ وَضَحَ لَهُمْ مَنارُ الْحَقِّ وَ سَبيلُ الهُدى . . . « 1 »
خوشبختان به سبب ايمان محفوظ ماندند و بدبختان بر اثر عصيان خوار شدند ، چه اين كه حجّت بر آنان به وسيلهء بيان ( قرآن ) تمام گشته و بيرق حق و راه هدايت براى آنان هويدا شده بود .
هنگامى كه ايمان و اطاعت از حق زمينهساز رستگارى و نيك فرجامى است و شرك و گردنكشى ؛ سبب سوز و بدعاقبتى در پى دارد ؛ پس انسان بايد براى طول عمر خويش فكر اساسى بردارد و به پايان كار بينديشد .
همچنين كه امير بيان على بن ابى طالب عليه السلام فرمود :
هامش
( 1 ) - كنز العمال : 16 / 188 ، حديث 44216 ؛ نهج السعادة : 1 / 367 ، حديث 118 .