مرگ نهايت كار ، و دنيا ميدان تمرين ، و قيامت جاى مسابقه ، و بهشت جايزهء مسابقه است .
انَّ لِلّهِ مَلَكاً يُنادِى فِى كُلِّ يَوْمٍ لِدُوا لِلْمَوْتِ ، وَ اجْمَعُوا لِلْفَناءِ ، وَ ابْنُوا لِلْخَرابِ . « 1 »
براى خداوند فرشتهاى است كه هر روز ندا مىدهد : بزائيد براى مردن ، جمع كنيد براى از بين رفتن ، بسازيد براى خراب شدن .
رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود :
مرگ ، مرگ ، بدانيد كه از مرگ ناچاريد ، مرگ با آنچه در آن است سر رسيد ، آمد با بشارت و راحت و هجومى مبارك ، به سوى بهشت عالى براى آنان كه آخرتى بودند ، آنان كه براى رسيدن به آن كوشيدند و براى درك آن رغبت نشان دادند ، و مرگ با بدبختى و حسرت و هجوم خسارتبار براى كشيدن اهل دنيا به سوى آتش داغ رسيد ، آن مغرورانى كه تنها و تنها براى دنيا كوشش كردند و دل به آن بستند . « 2 » و نيز فرمود :
مَنْ ماتَ عَلى شَىْءٍ بَعَثَهُ اللَّهُ عَلَيْهِ . « 3 »
هر كس بر اساس محبّت و دلبستگى به چيزى بميرد ، بر مبناى همان برانگيخته مىشود .
حضرت رضا عليه السلام فرمود :
هامش
( 1 ) - نهج البلاغه : كلمهء 132 ؛ بحار الأنوار : 79 / 180 ، باب 20 ، ذيل حديث 25 .
( 2 ) - بحار الأنوار : 69 / 200 ، باب 105 ، حديث 31 ؛ نوادر الراوندى : 22 .
( 3 ) - كنز العمال : 15 / 681 ، حديث 42721 ؛ المستدرك على الصحيحين : 4 / 313 .