تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تفسير و شرح صحيفه سجاديه (فارسى) — صفحة 412

مساهمون:

ص٤١٢
درخواست شده ، و تو بر هر كارى توانايى .

آمرزش براى آباء و اجداد و مؤمنان

مرتبهء بندگان صالح به اعتبار مرتبهء عبوديّت و بندگى ، نزد خداوند متعال متفاوت است ؛ زيرا هر بنده‌اى از بندگان درستكار به اعتبار مقام يا اسمى كه در او غلبهء ظهورى دارد مرتبهء ويژه‌اى پيدا مىكند . ما در نماز بعد از سلام بر نبىّ مكرّم اسلام صلى الله عليه و آله منزلت آنان را با خطاب مخصوص « السَّلامُ علينا و على عِبادِ اللّهِ الصَّالِحينَ » بيان مىكنيم . اگر چه در خطاب عباد ، به ويژگى و صلاحيّت آنان اشاره دارد و خود را هم در شمار آنان مىداند و لكن مقصود مقامى است كه در كائنات و عرش الهى به آنان اختصاص داده‌اند ، به ويژه كسانى كه در مراتب ايمان و اسلام و تقوا حقوق دينى برترى دارند . بسيارى از نياكان و پيشگامان حقيقى و حقوقى كه در عصرهاى پيشين مىزيسته‌اند ؛ و به گردن همهء نسل‌هاى جديد حق حيات و سرافرازى دارند ؛ و در طلب مغفرت و عفو اهل استحقاق هستند . محبّت و پيوند رشته‌هاى دوستى بين دو نسل گذشته و آينده در تحكيم مبانى اعتقادى و اخلاقى مؤثّر است . امير المؤمنين عليه السلام در حكمت‌هاى خويش مىفرمايد : مَوَدَّةُ الْآباءِ قَرابَةٌ بَيْنَ الْابْناءِ وَ الْقَرَابَةُ الَى الْمَوَدَّةِ احْوَجُ مِنَ الْمَوَدَّةِ الَى الْقَرابَةِ . « 1 » دوستى پدران ، خويشاوندى بين فرزندان است ، و خويشاوندى به دوستى محتاج‌تر از دوستى به خويشاوندى است .
هامش
( 1 ) - نهج البلاغه : حكمت 308 .