[ « 47 » اللَّهُمَّ وَ مَا أَلْمَمْنَا بِهِ فِي شَهْرِنَا هَذَا مِنْ لَمَمٍ أَوْ إِثْمٍ أَوْ وَاقَعْنَا فِيهِ مِنْ ذَنْبٍ وَ اكْتَسَبْنَا فِيهِ مِنْ خَطِيئَةٍ عَلَى تَعَمُّدٍ مِنَّا أَوْ عَلَى نِسْيَانٍ ظَلَمْنَا فِيهِ أَنْفُسَنَا أَوِ انْتَهَكْنَا بِهِ حُرْمَةً مِنْ غَيْرِنَا فَصَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ وَ اسْتُرْنَا بِسِتْرِكَ وَ اعْفُ عَنَّا بِعَفْوِكَ وَ لَا تَنْصِبْنَا فِيهِ لِأَعْيُنِ الشَّامِتِينَ وَ لَا تَبْسُطْ عَلَيْنَا فِيهِ أَلْسُنَ الطَّاعِنِينَ وَ اسْتَعْمِلْنَا بِمَا يَكُونُ حِطَّةً وَ كَفَّارَةً لِمَا أَنْكَرْتَ مِنَّا فِيهِ بِرَأْفَتِكَ الَّتِي لَا تَنْفَدُ وَ فَضْلِكَ الَّذِي لَا يَنْقُصُ ]
خدايا ! در هر گونه لغزشى كه در اين ماه رمضانمان وارد شديم از گناه كوچك يا بزرگ ، يا معصيتى كه در آن مرتكب شديم ، يا خطايى كه در آن كسب كرديم ، از روى عمد ، يا فراموشى ، كه در آن به خود ستم روا داشتيم ، يا به آن پردهء حرمت ديگرى را دريديم ، پس بر محمد و آلش درود فرست ، و ما را به پرده پوشيت بپوشان ، و به گذشتت از ما بگذر ، و ما را به خاطر گناهى كه كرديم ، در برابر ديدهء شماتت كنندگان قرار مده ، و زبان طعنه زنندگان را به روى ما باز مكن ، و ما از باب رأفت و لطفت كه پايان نمىپذيرد ، و بر پايهء احسانت كه كاستى ندارد ، به اعمالى بدار كه باعث ريزش گناهان ، و كفارّه امورى شود كه در اين ماه ، از ما ناپسند شمردى .
تفسير و شرح صحيفه سجاديه (فارسى) — صفحة 386
مساهمون: شيخ حسين انصاريان
ص٣٨٦