امير المؤمنين عليه السلام در فضل قرآن مىفرمايد :
وَ اعْلَمُوا انَّهُ شافِعٌ مُشَفَّعٌ وَ قائِلٌ مُصَدَّقٌ وَ أَنَّهُ مَنْ شَفَعَ لَهُ الْقُرْآنُ يَوْمَ الْقِيامَةِ شُفِّعَ فِيهِ وَ مَنْ مَحَلَ بِهِ الْقُرْآنُ يَوْمَ الْقِيامَةِ صُدِّقَ عَلَيْهِ ، فَانَّهُ يُنادى مُنادٍ يَوْمَ الْقِيامَةِ : « أَلا انَّ كُلَّ حارِثٍ مُبْتَلًى فى حَرْثِهِ وَ عاقِبَةِ عَمَلِهِ غَيْرَ حَرَثَةِ الْقُرآنِ » . « 1 »
بدانيد كه قرآن شافعى است كه شفاعتش پذيرفته گشته ، و گويندهاى است كه گفتارش تصديق شده است ، آن كه قرآن در قيامت به شفاعتش برخيزد شفاعتش در مورد او قبول است ، و از هر كه شكايت نمايد شكايتش پذيرفته است ، زيرا ندادهندهاى در قيامت ندا مىدهد : « امروز هر انسانى دچار بذرى است كه افشانده و گرفتار نتيجهء عمل خود است جز آنان كه زارع بذر قرآن در سرزمين حيات خود بودند . »
رسول گرامى اسلام صلى الله عليه و آله مىفرمايد :
الشُّفَعاءُ خَمْسَةٌ : الْقُرآنُ وَ الرَّحِمُ وَ الْأَمانَةُ وَ نَبِيِّكُمْ وَ أَهْلُ بَيْتِ نَبِيُّكُمْ . « 2 »
منجيان پنج تاست : قرآن ، خويشاوندى ، امانت ، پيامبرتان و خانوادهء پيامبرتان .
و نيز فرمود :
تَعَلَّمُوا الْقُرآنَ ؛ فَإِنَّهُ شافِعٌ يَوْمَ الْقِيامَةِ . « 3 »
قرآن را بياموزيد ؛ زيرا كه قرآن در روز رستاخيز شفاعت كننده است .
و نيز فرمود :
هامش
( 1 ) - نهج البلاغه : خطبهء 175 .
( 2 ) - بحار الأنوار : 8 / 43 ، باب 21 ، حديث 39 ؛ المناقب ، ابن شهر آشوب : 2 / 164 .
( 3 ) - مسند احمد بن حنبل : 5 / 251 ، الزيارة و التوسل ، صائب عبدالحميد : 127 .