الصِّيامُ وَ الْقُرآنُ يَشْفَعانِ لِلْعَبْدِ يَوْمَ الْقِيامَةِ . « 1 »
روزه و قرآن براى آدمى پا در ميانى مىكنند .
امام صادق عليه السلام پيرامون آيهء :
وَأَنذِرْ بِهِ الَّذِينَ يَخَافُونَ أَن يُحْشَرُواْ إِلَى رَبّهِمْ لَيْسَ لَهُم مّن دُونِهِوَلِىٌّ وَلَا شَفِيعٌ لَّعَلَّهُمْ يَتَّقُونَ » « 2 »
و به وسيلهء اين قرآن كسانى را كه از محشور شدن به سوى پروردگارشان مىترسند ، هشدار ده كه آنان را [ در آن روز هولانگيز ] جز خدا سرپرست و شفيعى نخواهد بود ؛ باشد كه بپرهيزند .
مىفرمايد :
أَنْذِرْ بِالْقُرآنِ مَنْ يَرْجُونَ الْوُصُولَ إِلى رَبِّهِمْ بِرَغْبَتِهِمْ فيما عِنْدَهُ فَإِنَّ الْقُرآنَ شافِعٌ مُشَفَّعٌ . « 3 »
به وسيلهء قرآن هشدار ده كسانى را كه براى رسيدن به پروردگارشان اميد و اشتياق به آنچه نزد خداست دارند ؛ زيرا قرآن براى آنان شفاعت كننده و شفاعت پذيرنده است .
به راستى ايستگاههاى قيامت غيرقابل تحمّل است ، هنگامى كه به حسابها رسيدگى مىشود و براى هر عملى بايد پاسخگو باشى ، اهل جهنّم به دوزخ مىروند و بهشتيان به فردوس برين مىشتابند ؛ آنگاه فرشتگان بر دوزخيان ندا سر مىدهند : مرگ در كار نيست و پيوسته در عذاب خواهيد ماند ، چه حالى پيدا مىكنند ، خدا مىداند اين خطاب چقدر براى گرفتاران عذاب ، سخت و دلخراش
هامش
( 1 ) - كنز العمال : 8 / 444 ، حديث 23575 ؛ مسند احمد بن حنبل : 2 / 174 .
( 2 ) - انعام ( 6 ) : 51 .
( 3 ) - بحار الأنوار : 67 / 333 ، باب 59 ؛ مجمع البيان فى تفسير القرآن : 4 / 60 ، ذيل آيهء 6 سورهء انعام .