كَمْ مِنْ قارئٍ لِلْقُرآنِ وَ الْقُرآنُ يَلْعَنُهُ . « 1 »
چه بسا خوانندهء قرآنى كه قرآن او را لعنت مىكند .
و نيز فرمود :
إِنَّ أَحَقَّ النَّاسِ بِالتَّخَشُّعِ فى السِّرِّ وَ الْعَلانِيَةِ لَحامِلُ الْقُرآنِ . « 2 »
سزاوارترين مردم به خشوع داشتن نهان و آشكار در برابر خدا ، داناى به قرآن است .
امام على عليه السلام در اين زمينه مىفرمايد :
لِيَكُنْ كُلُّ كَلامِكُمْ ذِكْرَ اللَّهِ وَ قِراءَةَ الْقُرآنِ ، فَإِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه و آله سُئِلَ أَىُّ الْأَعْمالِ أَفْضَلُ عِنْدَاللَّهِ ؟ قالَ : قِراءَةُ الْقُرآنِ وَ أَنْتَ تَمُوتُ وَ لِسانُكَ رَطْبٌ مِنْ ذِكْرِ اللَّهِ تَعالى . « 3 »
بايد همه سخنانتان ياد خدا و تلاوت قرآن باشد . همانا از پيامبر خدا صلى الله عليه و آله پرسيده شد : چه عملهايى نزد خداوند برتر است ؟ فرمود : خواندن قرآن و اين كه وقت مرگ زبانت از ذكر خداوند متعال ؛ تر و شاداب باشد .
انسانهايى كه جايگاه قرآن را در قلب آلوده و ظرف ناپاك درون قرار مىدهند به نوعى بىاحترامى به ساحت كتاب اللّه روا مىدارند و در نتيجه موجب بىتوفيقى در بهره بردن از آثار و بركات او خواهند شد .
مولاى ما على بن ابى طالب عليه السلام در كسب نورانيّت از قرآن مىفرمايد :
وَ تَعَلَّمُوا الْقُرآنَ فَانَّهُ أَحْسَنُ الْحَديثِ وَ تَفَقَّهُوا فيهِ فَانَّهُ رَبيعُ الْقُلُوبِ وَ
هامش
( 1 ) - بحار الأنوار : 89 / 185 ، باب 19 ، حديث 24 ؛ مستدرك الوسائل : 4 / 250 ، باب 7 ، حديث 4621 .
( 2 ) - الكافى : 2 / 604 ، حديث 5 ؛ بحار الأنوار : 89 / 185 ، باب 19 ، حديث 25 .
( 3 ) - مستدرك الوسائل 4 / 259 ، باب 10 ، ذيل حديث 4639 ؛ جامع الأخبار : 41 .