دَوامُ الْغَفْلَةِ يُعْمِى الْبَصيرَةَ . « 1 »
فراموشى طولانى ، ديدهء بصيرت را كور مىكند .
پس سفارش مىفرمايد :
فَاسْتَدْرِكُوا بَقِيَّةَ ايَّامِكُمْ وَ اصْبِرُوا لَها أَنْفُسَكُمْ ، فَانَّها قَلِيلٌ فى كَثيرِ الْايَّامِ الَّتى تَكُونُ مِنْكُمْ فِيهَا الْغَفْلَةُ وَ التَّشاغُلُ عَنِ الْمَوْعِظَةِ . « 2 »
بنابراين باقى ماندهء عمر را دريابيد ، و در اين باقى مانده خود را به شكيبايى واداريد كه اين باقيماندهء عمر در برابر روزهاى زيادى كه از شما در غفلت و رويگردانى از موعظه گذشت ، اندك است .
در سخنان نجوا آميز خداى متعال با موسى عليه السلام آمده است :
اگر فرو رفتن در خواب غفلت و پيمودن راه بدبختى و پيروى از شهوات نبود ، چگونه عدّهاى مىتوانستند لذّت زندگى را بچشند . به خاطر نبودن اين امور است كه راستگويان و مؤمنان راستين بىتابى مىكنند . « 3 » امام سجّاد عليه السلام در نشانههاى زاهدان دنيا ؛ در اين زمينه هشدار مىدهد :
واى بر تو اى پسر آدم ! بدان كه سنگينى پرخورى و سستى و تنبلى برگرفته از انباشتن معده و مستى سيرى و غفلت حاصل از قدرتِ چيزهايى هستند كه انسان را در عمل زمينگير و تنبل مىكنند و ياد خدا را از ذهن مىبرند و از نزديك بودن مرگ ، غافل مىسازند ، تا جايى كه شخص گرفتار دوستى دنيا ، گويى از مستى شراب ديوانه شده است . « 4 »
هامش
( 1 ) - غرر الحكم : 266 ، حديث 5762 .
( 2 ) - نهج البلاغه : خطبهء 85 .
( 3 ) - الكافى : 8 / 48 ، حديث 8 ؛ بحار الأنوار : 74 / 38 ، باب 2 ، حديث 7 .
( 4 ) - بحار الأنوار : 75 / 129 ، باب 21 ، حديث 1 ؛ تحف العقول : 273 .