بر خلاف حقيقت يا مصلحت انجام مىدهد ولى سزاوار كيفر و توبيخ نمىشود ؛ زيرا غفلت بنابر آنچه راغب اصفهانى آورده است :
الغَفْلَةُ ، سَهْوٌ يَعْتَرِى الْإِنْسانَ مِنْ قِلَّةِ التَّحَفُّظِ وَ التَّيَقُّظِ . « 1 »
غفلت ، فراموشى است كه در اثر كمى پرهيز و بيدار دلى ، بر انسان غلبه مىكند .
در حقيقت ، گاهى پردهاى روى آگاهى و بصيرت انسان را مىپوشاند كه سرلوحهء گمراهى و دشمنى و زمينهء كفر و هلاكت او را فراهم مىسازد . ولى او با تيزبينى و دورانديشى مىتواند خويش را از ورطههاى سقوط نجات دهد .
حضرت حق منّان در اين باره ، زمان پرده بردارى از خواب غفلت را به قيامت حواله مىدهد و مىفرمايد :
وَ نُفِخَ فِى الصُّورِ ذَ لِكَ يَوْمُ الْوَعِيدِ * وَ جَآءَتْ كُلُّ نَفْسٍ مَّعَهَا سَاءِقٌ وَ شَهِيدٌ * لَّقَدْ كُنتَ فِى غَفْلَةٍ مّنْ هذَا فَكَشَفْنَا عَنكَ غِطَآءَكَ فَبَصَرُكَ الْيَوْمَ حَدِيدٌ » « 2 »
و در صور مىدمند ؛ آن است روز [ تحقق و ظهور ] وعدههاى تهديدآميز و وحشتناك . * هر كسى در آن روز مىآيد در حالى كه سوق دهندهاى و شاهدى با اوست ، [ كه سوق دهنده او را به محشر مىراند و شاهد بر اعمالش گواهى مىدهد . ] * [ به او مىگويند : ] تو از اين روز بزرگ در بىخبرى و غفلت بودى ، پس ما پرده بىخبرى را از ديده [ بصيرت ] ات كنار زديم در نتيجه ديدهات امروز بسيار تيزبين است .
هامش
( 1 ) - مفردات ألفاظ القرآن ، راغب اصفهانى : مادهء غفل .
( 2 ) - ق ( 50 ) : 20 - 22 .