اين كه براى او خير قرار دهم .
بنابراين همه آزمايشها و دردهاى جسمى و روانى ، خيرى از سوى حق تعالى است كه انسان دچار انحرافهاى اخلاقى و گناهان بزرگ نشود .
حضرت على عليه السلام در باب تهذيب نفس مىفرمايد :
يَنْبَغى أَنْ يَتَداوَى الْمَرْءُ مِنْ أَدْواءِ الدُّنْيا كَما يَتَداوَى ذُوالعِلَّةِ ، وَ يَحْتَمِى مِنْ شَهَواتِها وَ لَذَّاتِها كَما يَحْتَمِى الْمَرِيضُ . « 1 »
سزاوار است كه مرد دردهاى دنياى خود را معالجه كند ، همچنان كه بيماران دردهاى خود را درمان مىكنند و از خواهشها وخوشىهاى دنيا پرهيز كند ، همچنان كه بيمار پرهيز كند .
بنابراين امام سجّاد عليه السلام همگان را به شناخت درد و درمان دعوت مىفرمايد :
مَنْ لَمْ يَعْرِفْ دَاءُهَ أَفْسَدَهُ دَواءُهُ . « 2 »
هر كه درد خود را نشناسد ؛ دوايش او را نابود سازد .
يعنى در اثر ناآشنايى با درد و درمان فطرى و طبيعى ، درونى و ظاهرى به دنبال درد و علاج شيطانى يا حيوانى مىرود و نيازهاى خويش را با شهوات و مادّيات برآورده مىسازد و در پايان عمر هم مانند حيوانى كه در لجنزار دنيا و آلودگىهاى خود شناور زيسته است ؛ زندگى را تمام مىكند .
مركز درمانهاى جسمى ، طبيبان هستند كه با تشخيص علت مرض و دستور داروهاى شيميايى يا گياهى ، ظاهر جسمى انسان را سلامتى مىبخشند ، امّا مرجع بيمارىهاى باطنى و معنوى پيامبران و اولياى الهى هستند كه هر گاه روح و دل و عقل آدمى دچار زنگار يا آلودگى شوند ؛ با ابزار ويژه ، او را به راه حق راهنمايى
هامش
( 1 ) - غرر الحكم : 240 ، حديث 4863 .
( 2 ) - بحار الأنوار : 75 / 160 ، باب 21 ، ذيل حديث 22 ؛ أعلام الدين : 299 .