امنيّت در برابر شرارت شياطين جنّى و انسى
با بررسى آيات و روايات معلوم مىشود كه نقش شيطان در تكامل انسان بسيار كارساز بوده است . اگر اندكى انديشه شود روشن مىگردد كه وجود اين دشمن شرور ، كمكى به پيشرفت و رشد بشر است . و بخش زيادى از موفقيتهاى آدمى مديون شرارتها و فتنههاى شيطانى اوست و اين ترجمانِ همان جملهء معروف است كه مىگويد :
« عدو شود سبب خير اگر خدا خواهد . »
هر چند شيطان وظيفه خود مىداند كه بندگان خدا را گمراه سازد و با ابزار و ترفندهاى گوناگون ، بشر را از سوى حق به بيراهه بكشاند ولى در عين حال شيطنت او نه تنها زيانى به بندگان حق جو نمىرساند بلكه نردبان ترقى آنهاست .
خداوند در پاسخ پرسشى از سوى شيطان كه پرسيد : پروردگارا ! اگر مىدانستى كه من موجود شرورى هستم چرا مرا آفريدى ؟ حضرت حق فرمود : آيا قبول دارى كه من قادر حكيم هستم . او گفت : بلى . فرمود : همين بس است .
يعنى تو نمىدانى چه هستى ، ولى من داناى مطلق بر اساس حكمت كار مىكنم .
بنابراين اگر موجودى نداند كه حكمت وجودى او چيست ، اما بايد بپذيرد كه وجود او در نظام آفرينش نقش كليدى يا كمالى دارد .
دانشمندان امروز دربارهء فلسفهء وجود ميكربهاى مزاحم بدن مىنويسند :
اگر آنها نبودند سلولهاى بدن انسان در يك حالت سستى و فرسودگى مىماندند و رشد و نمو بدن انسانها از هشتاد سانتيمتر تجاوز نمىكرد و به صورت آدم كوتوله باقى مىماندند . به اين ترتيب رشد جسمى و فكرى بشر تا امروز مرهون مزاحمت ميكربها و مشكلات مادى است .
پس جاى تعجب نيست كه بندگان بزرگ خدا با مبارزهء پىگير و اطاعت حق در برابر شيطان ، روز به روز نيكوتر و نيرومندتر شوند .