اندوزى و تعطيل حق ديگران خوددارى نمايند .
در حالى كه وجود مقدّس حضرت ربّ ، حجت همه جانبه خود را نسبت به بندگان تمام كرده و زمينهاى براى تجاوز باقى نگذاشته ، چنانچه ظلمى به كسى واقع شود ، آتش غضب و خشمش نسبت به ظالم افروخته مىگردد و مظلوم را پناه داده ، زمينه انتقام او را يا به دست خودش ، يا به وسيلهء ديگران از ظالم فراهم مىنمايد و چنانچه بنا به عللى در دنيا ، از ستم پيشه انتقام مظلوم را نگيرد ، وى را در قيامت به عذابى دچار مىكند كه راه نجاتى براى او نباشد .
اين معنا از ابتداى زندگى انسان در دنيا عملًا نسبت به ظالم و مظلوم مسلّم بوده وموضوعى است كه نسبت به وضع قيامتى آن ، هيچ گونه شك و ترديدى وجود ندارد .
حق مظلوم در اين دنيا و در جهان آخرت محال است از بين برود و انتقام از ظالم چيزى نيست كه فراموش گردد كه حضرت حق عالم به همهء امور و سميع و بصير و خبير و عليم و نسبت به كليّهء برنامهها گواه و شهيد و آگاه و شاهد است .
حضرت او به كسى كه به ناحق مورد ظلم واقع شده رحيم و مهربان و نسبت به ظالم وستمگر خصم و دشمن است .
مظلوم با شخصيت و صابر كه قدمى از راه حق فراتر نمىنهد و در تمام امور برابر با خواستههاى حق زندگى مىكند و منتظر مىماند تا خداوند زمينهء انتقام را برايش فراهم آورد ، تا به دست خود و يارى مردم مؤمن حقّش را از ظالم بگيرد محبوب خدا مىباشد و ستمگر نابكار و متكبّر غدّار و فخر فروش از خود راضى ، منفور و مبغوض خدا است .
يارى حضرت حق به فرموده حضرت سجّاد عليه السلام به مظلوم نزديك و كمك حضرت جبّار و صاحب انتقام از ستمكار دور است .
تفسير و شرح صحيفه سجاديه (فارسى) — صفحة 97
مساهمون: شيخ حسين انصاريان
ص٩٧