ثروت و كبر و فخر فروشى و . . . شود باعث نفرت حق و شعله ور شدن آتش غضب حضرت جبار و لعنت خدا و ملائكه و لعنت كنندگان و عذاب مقيم و آتش ابد در قيامت خواهد شد و ظلم و ستم جز اين معنايى ندارد ، ظلم يعنى طغيان و سركشى در نعمت و يا به عبارت ديگر ، نعمت را در غير جاى خودش مصرف كردن است .
تبديل كردن نعمت به معصيت ، ظلمى سنگين ، عملى زشت و حركتى فوق العاده قبيح است .
الَمْ تَرَ الَى الَّذينَ بَدَّلُوا نِعْمَةَ اللّهِ كُفْراً وَ احَلُّوا قَوْمَهُمْ دارَالْبَوارِ * جهنّم يَصْلَوْنَها وَ بِئْسَ الْقَرارُ » « 1 »
آيا كسانى را كه [ شكر ] نعمت خدا را به كفران و ناسپاسى تبديل كردند و قوم خود را به سراى نابودى و هلاكت درآوردند ، نديدى ؟ * [ سراى نابودى و هلاكت ، همان ] دوزخى است كه در آن وارد مىشوند ، و بد قرارگاهى است .
اى كاش آنان كه نعمتهاى الهى را در گناه و كوبيدن بندگان حق و ظلم و ستم خرج مىكنند ، از وضع ستمگران قبل از خود عبرت مىگرفتند و افتادن آنان را به بند انتقام و ماليده شدن دماغشان را به خاك مذلّت با چشم دل مشاهده مىنمودند ، تا از ظلم دست برداشته و قدم به راه پاكى و درستى و صدق و صفا مىنهادند .
اى دل اساس خانهء عمر استوار نيست * سرمايهء خوش است ولى پايدار نيست
نشكفت بر نهال گلستان روزگار * يك گل كه رنگ عارض او مستعار نيست
با شادى زمانه غم بى شمار هست * در جام روزگار مى بى خمار نيست
هامش
( 1 ) - ابراهيم ( 14 ) : 28 - 29 .