بدانيد آن كه تقواى الهى را رعايت كند خداوند راه خروج از فتنهها را برايش باز كند و به او نورى بنماياند كه از تاريكى برهد و او را در آنچه كه ميل و آرزوى اوست جاويدان كند ، وى را نزد خود در خانهء كرامت وارد سازد ، خانهاى كه براى خود انتخاب نموده كه سايهاش عرش ، روشناييش شادمانى او ، زيارت كنندگانش فرشتگان و دوستانش انبياى او هستند .
بنابراين سزاوار نيست كسى كه بزرگى خدا را مىشناسد ، خود را از كرامت حق بىنياز بداند ؛ زيرا بلندى مرتبهء كسى كه حق را مىشناسد اين است كه افتادگى را پيشه كند و در نزد خداوند اظهار بندگى و ذلّت نمايد .
امام صادق عليه السلام مىفرمايد :
مَنْ بَرِئَ مِنَ الْكِبْرِ نالَ الْكَرَامَةَ . « 1 »
هر كه از خود بزرگ بينى پاك شود به بزرگوارى دست يابد .
يعنى احترام نهادن به همان اندازه كه براى شخص اهل كرامت سازنده است ؛ براى انسان فرومايه تباه كننده است و كرامت نتيجهء دورانديشى است .
از پيامبر اسلام دربارهء اهل كرامت و بزرگوارى پرسيدند ، فرمود :
كسانى كه در مسجد ، محفل و جلسه ياد خداوند را برپا مىكنند . « 2 » به اين منظور اسلام ، احترام و عزّت مخصوصى براى مساجد گذاشته است .
امام صادق عليه السلام در باب آداب مراقبت در مسجد مىفرمايد :
هر گاه به در مسجد رسيدى . . . در پيشگاه او به ناتوانى و تقصير و درويشى
هامش
( 1 ) - تحف العقول : 315 ؛ بحار الأنوار : 75 / 229 ، باب 23 ، حديث 107 .
( 2 ) - كنز العمال : 1 / 447 ، حديث 1931 ؛ صحيح ابن حبّان : 3 / 98 .