همانند آنها سفر كنند و به هر جا مىخواهند بى زاد و توشه و مركب بروند ، گويى سفر از افتخارات آنها و نشانهء قدرت و ثروت بود و مىبايست اين امتياز و برترى هميشه براى آنان ثبت شود .
به هر حال آنان با اين تقاضاى بى جا به خودشان ستم كردند ، آرى ، اگر فكر مىكردند به ديگران ستم مىكردند در اشتباه بودند ، خنجرى برداشته و سينهء خود را مىشكافتند و دود همهء اين آتشها در چشم خودشان فرو رفت .
به دنبال اين جمله كه دربارهء سرنوشت دردناك آنها بيان مىكند مىفرمايد :
چنان آنها را مجازات كرديم و زندگانيشان را درهم پيچيديم كه آنها را سرگذشت و داستان براى ديگران قرار داديم .
از آن همه زندگانى با رونق و تمدن درخشان و گسترده چيزى جز اخبارى بر سر زبانها و يادى در خاطرهها و سطورى بر صفحات تاريخ باقى نماند « و آنها را سخت متلاشى و پراكنده ساختيم » . « 1 » به يقين در اين سرگذشت آيات و نشانههاى عبرتى براى صابران و شاكران است .
وَإِذْ قُلْتُمْ يَا مُوسَى لَنْ نَصْبِرَ عَلَى طَعَامٍ وَاحِدٍ فَادْعُ لَنَا رَبَّكَ يُخْرِجْ لَنَا مِمَّا تُنْبِتُ الْأَرْضُ مِنْ بَقْلِهَا وَقِثَّائِهَا وَفُومِهَا وَعَدَسِهَا وَبَصَلِهَا قَالَ أَتَسْتَبْدِلُونَ الَّذِي هُوَ أَدْنَى بِالَّذِى هُوَ خَيْرٌ اهْبِطُوا مِصْراً فَإِنَّ لَكُمْ مَا سَأَ لْتُمْ وَضُرِبَتْ عَلَيْهِمُ الذِّلَّةُ وَالْمَسْكَنَةُ وَبَاءُوا بِغَضَبٍ مِنَ اللّهِ ذلِكَ بِأَ نَّهُمْ كَانُوا يَكْفُرُونَ بِآيَاتِ اللّهِ وَيَقْتُلُونَ النَّبِيِّينَ بِغَيْرِ الْحَقِّ ذلِكَ بِمَا عَصَوا وَكَانُوا يَعْتَدُونَ » « 2 »
و [ ياد كنيد ] هنگامى كه گفتيد : اى موسى ! ما هرگز بر يك نوع غذا صبر نمىكنيم ، پس از پروردگارت بخواه تا از آنچه زمين مىروياند از سبزى و خيار و سير و عدس و پيازش را براى ما آماده كند . [ موسى ] گفت : آيا شما
هامش
( 1 ) - تفسير نمونه : 18 / 63 - 66 ، ذيل آيهء 18 - 19 سورهء سبأ .
( 2 ) - بقره ( 2 ) : 61 .