18 - خواستههاى نابجا
تقاضاى بى جا در حالى كه از جانب حق همه چيز براى انسان فراهم است ظلم است :
وَجَعَلْنا بَيْنَهُمْ وَ بَيْنَ الْقُرى الَّتى بارَكْنا فيها قُرىً ظاهِرَةً وَ قَدَّرْنا فيهَا السَّيْرَ سيرُوا فيها لَيالِىَ وَ ايّاماً آمِنينَ * فَقالُوا رَبَّنا باعِدْ بَيْنَ اسْفارِنا وَظَلَمُوا انْفُسَهُمْ فَجَعَلْناهُمْ احاديثَ وَ مَزَّقْناهُمْ كُلَّ مُمَزَّقٍ انَّ فِى ذلِكَ لآياتٍ لِكُلِّ صَبّارٍ شَكُورٍ » « 1 »
و ميان مردم سبا و شهرهايى كه در آنها بركت نهاديم ، آبادىهاى به هم پيوسته و نمايان قرار داديم ، و سير و سفر را در [ ميان ] آنان متناسب و به اندازه مقرّر داشتيم ، [ و گفتيم : ] شبها و روزها با امنيّت در آنها مسافرت كنيد . * پس [ اين مغرورشدگان به رفاه و خوشى و ناسپاسان در برابر نعمت ] گفتند : پروردگارا ! ميان سفرهاى ما ، دورى و فاصله انداز . [ اين را درخواست كردند تا تهيدستان و پا برهنگان نتوانند در كنار آنان سفر كنند ] ، و [ اين گونه آنان ] بر خودشان ستم كردند ، پس ما آنان را داستانهايى [ براى عبرت آيندگان ] قرار داديم و جمعشان را به شدت متلاشى و تار و مار كرديم ، همانا در اين [ سرگذشتها ] براى هر صبركنندهء سپاس گزارى عبرتهاست .
در تفسير نمونه شرح دو آيه بالا آمده است :
« سرزمين آنها را تا آن حد آباد كرديم كه نه تنها شهرهايشان را غرق نعمت ساختيم بلكه ميان آنها و سرزمينهايى را كه بركت به آن داده بوديم شهرها و آبادىهاى آشكار قرار داديم . در حقيقت در ميان قوم سبا و سرزمين مبارك
هامش
( 1 ) - سبأ ( 34 ) : 18 - 19 .