اعمال و اخلاق و گفتارش را سرمشق جهانيان قرار داد و در قرآن از زندگى آن حضرت به عنوان نيكوترين داستان ياد فرمود .
انبياى خدا از آدم تا خاتم و اولياى الهى از امم گذشته تا امت اسلامى ، همه و همه دچار مكاره سنگين و ابتلائات سخت شدند ولى با توجّه و توكّل به حضرت محبوب ، كرامت انسانى خود و آيين و فرهنگ حضرت حق را از دستبرد حوادث حفظ كردند و در كمال سربلندى و افتخار به كسب سعادت دنيا و آخرت نايل شدند كه :
فَإِنَّ مَعَ الْعُسْرِ يُسْراً * إنَّ مَعَ العُسْرِ يُسْراً » « 1 »
بىترديد با دشوارى آسانى است . * [ آرى ] بىترديد با دشوارى آسانى است .
در اين زمينه حضرت سجّاد عليه السلام فرمود :
« يَا مَنْ تُحَلُّ بِهِ عُقَدُ الْمَكَارِهِ وَ يَا مَنْ يُفْثَأُ بِهِ حَدُّ الشَّدَائِدِ »
رفتن ز درت كار من دل نگران نيست * گر كشته شوم خونم از آن كوى روان نيست
باتير بلا چون هدفم روى گشاده * گر كوه شود درد غم عشق گران نيست
حال من بىبرگ و نوا را چه شناسد * آن سرو كه آگاه ز تاراج خزان نيست
رسوايى ما را ز كفن پرده شناسد * گر شمع به فانوس رود باز نهان نيست
هامش
( 1 ) - انشراح ( 94 ) : 5 - 6 .