آنان زندگى و حيات را با تمام عوارض و مشكلات و سختىهايش گذرگاه رسيدن به حضرت محبوب مىدانند و به اين خاطر از حوادث و مكاره كه عاقبت گرههايش به دست رحمت حق گشوده مىشود با جان و دل استقبال مىكنند .
صاحبان قلب و دارندگان مغز و اهل حال ، زندگى را به نفس كشيدن و خوردن و خوابيدن و لذّت و شهوت معنا نمىكنند . حيات و زندگى همراه با توحيد و عمل صالح و اخلاق حسنه ، براى بيداردلان ، لذت و خوشى دارد كه منهاى اين واقعيتها براى زندگى و حيات معنايى جز حيوانيّت و سَبُعيّت و شيطنت نيست .
آنان كه در بلاها و رنجها و سختىها و مصايب ، تا گشوده شدن گرهها به دست لطف حضرت حق ، صبر و تحمل نمىكنند و براى شكستن شدّت و حدّت مكاره ، از كرامت و بزرگوارى و درستى و فضيلت خود دست برمىدارند و شكست در برابر طوفان حوادث را بر پيروزى بر مكاره ترجيح مىدهند ، بسى پَست و بىارزشند .
اينان بايد بدانند كه مدت حادثه اندك و گره سخت گشودنى است ؛ و درد و اندوه ، بدون شك پايان يافتنى است .
فلاح و رستگارى ، نصر و پيروزى ، فضيلت و كرامت و سعادت و حقيقت از آنِ مردمى است كه گردن به خواست حق نهادند و بر مصايب صبر كردند تا به ميوهء شيرين استقامت در برابر مكاره رسيدند .
قرآن مجيد برخورد با ابتلا و رنج و سختى و مكاره و مصايب را جهت رسيدن به كمال و رشد ، براى هر انسانى اجتنابناپذير دانسته و حلّ مشكل را به سرپنجهء لطف حضرت حق امرى مسلّم مىداند .
مصايب و مكاره در قرآن
كتاب خدا بلا و ابتلا و مصايب و مكاره را ، گاهى معلول ايمان و عمل صالح انسان دانسته و منبع مولّد مكاره را براى اهل ايمان ، دشمنان خدا و شياطين معرفى