هموار كردن سختىها به مقامات عاليهء ملكوتى نايل گردد .
چشيدن حقيقت توحيد ، آدمى را براى برخورد صحيح با مكاره و مشكلات آماده مىكند و انسان را از اين طريق به اوج كمال انسانى مىرساند .
اميرالمؤمنين عليه السلام در خطبهء متّقين يكى از صفات برجستهء اهل دل را صبر و حوصله و بردبارى در مكاره و شدايد شمرده و مقام شكيبايى را كليد حلّ مشكلات و رسيدن به آسانى بعد از سختى دانسته است . « 1 »
هم آنان را ز تسليم و توكّل * به هر سختى بود صبر و تحمّل
چه سختيها كه گيتى در پى انگيخت * چو نيروى صبورى ديد بگريخت
بيابان جهان پُر خار و خاشاك * صبورى بر مثال رخش چالاك
چو رخش صبر باشد نرم رفتار * گذارد پا به نرمى بر سر خار
جهان صحرا و سختىها سبك باد * صبورى هم چو كوه سخت بنياد
شكيبايى ظفر بخشد سرانجام * نيابد بىصبورى هيچ كس كام
چو سختى روى آرد مرد هوشيار * به پاى صبر بشتابد پى كار
به جانش صابر و آرام بخشد * فلاحش دست گيرد كام بخشد
نگردد تنگدل در هيچ سختى * برآرد شاخ صبرش نيكبختى
پيشامدها براى اهل توحيد
اهل توحيد در پيشامدها شكست نمىخورند ، چرا كه اصل و حقيقت پيشامدها و ريشهء سختىها را براى رشد جان از هر چيزى مقوّىتر مىدانند و براى كام قلب از عسل شيرينتر به حساب مىآورند كه تمام انبيا و ائمّه و اوليا از اين مسير عبور كرده تا به مقام وصال و كشف و شهود و فنا و بقا رسيدند .
هامش
( 1 ) - نهج البلاغه : خطبهء 184 ، خطبهء همّام .